Reklama

TP Historia - 85.Boniecki

Na skróty

Na skróty

27.11.2005
Czyta się kilka minut
26 listopada przypada 150. rocznica śmierci Adama Mickiewicza. Kalendarium obchodów rocznicowych: http://am.ibl.waw.pl. Zapraszamy też na strony Instytutu im. Adama Mickiewicza: W Częstochowie w wieku 62 lat zmarł aktor Marek Perepeczko. Najbardziej znany jako serialowy Janosik, grał też m.in. w filmach Wajdy (“Brzezina", “Wesele", “Pan Tadeusz"), a ostatnio w sitcomie “13 posterunek". W Warszawie w wieku 51 lat zmarł Paweł Konic, krytyk teatralny, kierownik artystyczny stołecznego Teatru Małego, a od 2004 roku szef Teatru Telewizji. Zmarłego wspomina na str. 15 Piotr Gruszczyński. Tegorocznymi laureatami Medalu Św. Jerzego zostali Barbara Skarga i abp Józef Życiński. Ceremonię wręczenia nagród uświetnił koncert Collegium Vocale Gent pod dyrekcją Philippe’a Herreweghe’a. Nagrodę im. Jerzego Giedroycia otrzymała Natalia Gorbaniewska, rosyjska poetka, tłumacz literatury polskiej (m.in. Norwida, Baczyńskiego, Miłosza, Herlinga--Grudzińskiego), opozycjonistka. Po zorganizowaniu w 1968 roku demonstracji przeciwko interwencji w Czechosłowacji trafiła do więzienia, potem do szpitala psychiatrycznego, wreszcie została zmuszona do emigracji (pisaliśmy o niej w “Tygodniku" wielokrotnie). Laureatami Nagrody, stworzonej przez “Rzeczpospolitą" i przyznawanej za działalność na rzecz polskiej racji stanu, byli wcześniej Jerzy Kłoczowski, Zbigniew Gluza i Ośrodek “Karta", Andrzej Przewoźnik oraz Marek Karp. Laureatem Nagrody Literackiej im. Józefa Mackiewicza został Eustachy Rylski za książkę “Człowiek w cieniu". Obok Rylskiego, prozaika i dramaturga (“Stankiewicz. Powrót", “Tylko chłód", “Warunek"), jury wyróżniło także Sławomira Cenckiewicza za książkę “Oczami bezpieki" oraz Aleksandra Kopińskiego, autora pracy “Ludzie z charakterami. O okupacyjnym sporze Czesława Miłosza i Andrzeja Trzebińskiego". W “Czasie Kultury" (2005, nr 3/4) blok materiałów poświęconych kremacji. Marzena Furmaniak opisuje coraz większą popularność tej formy pochówku oraz jej socjologiczne umotywowanie i filozoficzne konsekwencje. Możliwość stosowania kremacji na dużą skalę została wprowadzona pod koniec XIX wieku dzięki niemieckiemu inżynierowi Fryderykowi Siemensowi (założycielowi znanej firmy), wynalazcy nowego rodzaju pieca. Współcześnie najwięcej kremacji przeprowadza się w Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Japonii, ale także w innych państwach, jak Wielka Brytania, Dania, Szwecja i Czechy, gdzie kremuje się ponad połowę zmarłych. O ile jednak sam akt kremacji wydaje się być już kulturowo przyswojony, o tyle sposoby dalszego postępowania z popiołami bywają szokujące. Obok takich rytuałów jak rozsypywanie prochów nad morzem etc. coraz popularniejsze staje się traktowanie ich jako swego rodzaju surowca. Można na przykład złożyć prochy w ziemi tuż pod specjalnie przygotowaną rośliną, by zmieszały się z jej sokami (“Byłeś prochem, zakwitniesz różą" - zachęca twórczyni tej metody), wyekspediować je w kosmos, dodać do farb (namalowany nimi obraz zawiśnie w naszym salonie) czy wreszcie... wykonać z nich syntetyczny diament, co oferuje firma LifeGem z Chicago - w ten sposób szczątki zmarłego znajdą się w naszej biżuterii. “Wielu sceptyków podkreśla problem derytualizacji pogrzebu i ograniczenia go do czynności czysto pragmatycznych i instrumentalnych". Może to prowadzić do zaniku rytuałów żałobnych, sprowadzenia fundamentalnej dla człowieka sfery żalu po śmierci do krótkotrwałego zabiegu, podporządkowanego prawom higieny i powierzchownie rozumianej estetyki. Cytowany przez autorkę Robert Harrison tak to krytycznie komentuje: “Martwi istnieją dla żywych, nadają ich istnieniu sens. Dzięki nimi żywi powołując się na swoich przodków, budują więzi społeczne, tworząc kulturę".
  • W poznańskim kwartalniku znajdziemy też m.in. dyskusję o (niedobrym) stanie polskiej krytyki literackiej, z udziałem Kingi Dunin, Rafała Grupińskiego, Piotra Śliwińskiego oraz Pawła Dunin-Wąsowicza, który stwierdza: “W obiegu literackim, od 500 do 3000 egzemplarzy, poza Piotrem Śliwińskim nie widzę krytyków zajmujących się pisaniem o poezji, którzy nie uprawialiby zarazem tego gatunku. Przyznaję, że sam odczuwam niedosyt krytyką poetycką w »Lampie«, ponieważ osoby piszące dla mnie o wierszach krytykują bądź chwalą w ten sposób utwory swoich kolegów".
  • Współtwórczyni “Solidarności"Anna Walentynowicz chce pozwać do sądu niemieckiego reżysera Volkera Schlöndorffa, który kręci film na podstawie jej życiorysu. Jej zdaniem scenariusz rażąco niesprawiedliwie ukazuje polskich robotników i ją samą. “Z pani Ani zrobili analfabetkę. Z robotników nałogowych alkoholików....
3882

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]