Reklama

Miasto fortów

Miasto fortów

08.12.2014
Czyta się kilka minut
Sto lat temu, w grudniu 1914 r., Twierdza Kraków miała swój udział w zatrzymaniu marszu armii rosyjskiej. Jak powstawały krakowskie forty i jak wyglądają dzisiaj?
Fort 50a Lasówka. Z projektu „Twierdza Kraków” Łucji Piątkowskiej, 2013–2014 r.
P

Przez stulecia specjaliści od architektury militarnej toczyli wyścig z konstruktorami broni. Od schyłku średniowiecza najsolidniejsze nawet miejskie obwarowania uzupełniano systemem różnorodnych, coraz doskonalszych fortyfikacji. W Krakowie i okolicach umocnienia tego typu zbudowano w czasie insurekcji kościuszkowskiej 1794 roku. Były to tzw. Okopy Kościuszkowskie, które zmieniły topografię znacznej części przedmieść Krakowa i wywarły spory wpływ na późniejszy kształt miasta. Umocnienia te, wykonane prawdopodobnie według planu samego Naczelnika, nie zdały niestety egzaminu, bo Kraków został ostatecznie poddany Prusakom. Po wcieleniu miasta do Austrii w 1846 r. przedłużone obwałowania okopów wyznaczyły na długie lata zewnętrzny pas Twierdzy i zarazem tzw. linię akcyzową, z punktami poboru opłat na kilkunastu rogatkach.

Festung Krakau
Rozważana już po...

11376

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]