Reklama

Mapa

Mapa

06.02.2012
Czyta się kilka minut
Dokładnie sześć lat temu zmarła Wisława Szymborska. „Mapa” to ostatni wiersz, jaki napisała. Pracowała nad nim jeszcze na kilka dni przed śmiercią, decydując, że ma się ukazać w TP.
fot. Elżbieta Lempp
P

Płaska jak stół, 
na którym położona.
Nic się pod nią nie rusza
i miejsca nie zmienia.
Nad nią – mój ludzki oddech
nie tworzy wirów powietrza
i nic nie mąci jej czystych kolorów.

Nawet morza są zawsze przyjaźnie błękitne
przy rozdzieranych brzegach.

Wszystko tu małe, dostępne i bliskie.
Mogę końcem paznokcia przyciskać wulkany,

bieguny głaskać bez grubych rękawic,
mogę jednym spojrzeniem
ogarnąć każdą pustynię
razem z obecną tuż tuż obok rzeką.

Puszcze są oznaczone kilkoma drzewkami,
między którymi trudno by zabłądzić.

Na wschodzie i zachodzie,
nad i pod równikiem – 
cisza jak makiem zasiał,
a w każdym czarnym ziarnku
żyją sobie ludzie. 
Groby masowe i nagłe ruiny
to nie na tym obrazku.

Granice krajów są ledwie widoczne,
jakby wahały się – czy być czy nie być.

Lubię mapy, bo kłamią.
Bo nie dają dostępu napastliwej prawdzie.
Bo wielkodusznie, z poczciwym humorem
rozpościerają mi na stole świat
nie z tego świata.

Michał Rusinek, sekretarz Poetki, przekazał nam go we wtorek, 31 stycznia 2012 r. Ze wzruszeniem dziękujemy Autorce za ten dar. / Redakcja „TP”

POLECAMY WSZYSTKIE TEKSTY, KTÓRE PUBLIKOWALIŚMY NA ŁAMACH "TYGODNIKA POWSZECHNEGO" TUŻ PO ŚMIERCI POETKI.

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

i niezmienności... Kot w pustym mieszkaniu http://www.doradca.com.pl/po_godzinach/lyteratura/kot-w-pustym.htm

Swoją drogą to byłby przemiły zwyczaj, gdyby przyjął się powszechnie - pisania wierszy na pamiątkę i pożegnanie.

ten wiersz jest aktualny, ale czy to oznacza że jesteśmy tak naprawdę, rzeczywiście niezmienni, mimo mniej lub bardziej szumnych zapowiedzi … fascynujące - przerażające

Pomimo, ze patrzylas na plaska jak stol mape i oddech Twoj nie tworzyl wirow wirtualnego swiata , zostawilas w naszej pamieci barwny obraz swojej tworczosci, nie z tego swiata.

Za "świat nie z tego świata" dziękuję Drogiej Pani Wislawie

A ja, lubię wiersze, bo nie dają dostępu powszechnej marnosci i rozpościeraja mi świat zamyslen, wzruszeń, głębi...
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]