Klerykalizm jest obcy Bogu

Izraelici podczas wędrówki przez pustynię, tym razem z powodu braku żywności, wystąpili przeciw Mojżeszowi. Ten, chcąc zażegnać bunt, kazał zebrać lud przy Namiocie Spotkania. Wybrał siedemdziesięciu, którzy zgodnie z wolą Boga mieli mu pomagać, „dźwigać ciężar tego ludu”. Ustawił ich wokół Namiotu i wtedy Bóg sprawił, że zaczęli oni „prorokować”. Nawet ci, którzy jak Eldad i Medad, „nie przyszli do Namiotu”, co niektórych mocno oburzyło.

Jozue, syn Nuna, zażądał więc od Mojżesza: „Mojżeszu, mój panie, zabroń im tego!”. Na co Mojżesz odpowiedział: „Czy jesteś o mnie zazdrosny? Oby tak cały lud Pana prorokował! Oby Pan udzielił mu swojego ducha!”. Na czym to „uniesienie prorockie” polegało, nie wiemy. Widocznie nie musimy wiedzieć, wiemy natomiast, że Bogu obcy jest wszelki religijny egoizm, uczenie zwany klerykalizmem. Wiemy też, że ta pokusa zniewalania Boga, przywłaszczanie sobie jego prerogatyw, stawianie siebie w jego miejsce to grzech, mówi papież Franciszek.

Dwa tysiące lat temu Jan Apostoł przechwalając się, powiadamiał Jezusa, że komuś, kto „nie chodzi z nimi”, zabronili „wyrzucać demony”. Na co usłyszał: „Nie zabraniajcie mu! Nikt bowiem, kto czyni cuda w moje imię, nie będzie zaraz mógł źle mówić o Mnie. Kto nie jest przeciwko nam, jest z nami”. Ale dopiero po śmierci Jezusa, gdy załamią się ich narodowo-religijne oczekiwania względem Jezusa, Jan i pozostali uczniowie będą mogli za Piotrem powiedzieć: „Teraz naprawdę rozumiem, że Bóg jednakowo traktuje wszystkich ludzi. W każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje uczciwie”.

W Dżakarcie papież Franciszek i wielki imam Nasaruddin Umar podpisali „Wspólną Deklarację Istiqlal 2024. Wspieranie harmonii religijnej dla dobra ludzkości”, w której czytamy: „Szczególnie niepokojące jest to, że religia jest często instrumentalizowana”. A przecież „dialog międzyreligijny powinien być uznany za skuteczny instrument rozwiązywania lokalnych, regionalnych i międzynarodowych konfliktów, zwłaszcza tych, które są podżegane przez nadużywanie religii”. Czas wrócić do tradycji, ale tej ewangelijnej: „Nikogo na ziemi nie nazywajcie waszym ojcem. Jeden bowiem jest wasz Ojciec, który jest w niebie. Niech też was nie nazywają mistrzami, gdyż jeden jest wasz Mistrz, Chrystus”.