W supermarketach, na bazarach i w sklepach wciąż przybywa towarów, rzeczy, przedmiotów.
Tego, co najpiękniejsze i najbardziej ludziom potrzebne - wciąż ubywa, ubywa, ubywa.
Zmowa
Mam czasem wrażenie, że jesteśmy świadkami - i ofiarami - wielkiej międzynarodowej zmowy. Producentów i lekarzy, którzy je zapisują. Cena 20, 30 złotych to dziś lek tani. Wiele pnie się ku setce. Mała buteleczka kropel do oczu - opatrzona zaleceniem, żeby ją w cztery tygodnie po otwarciu wyrzucić, nawet jeżeli zostanie połowa - kosztuje 120 złotych. 4 (słownie cztery) pastylki leku na osteoporozę w ozdobnej saszetce - to około 200 złotych. Ludzie nie płacą komornego, oszczędzają na jedzeniu, ale lek kupują, bo im powiedziano, że tylko ten pomoże.
Może powinna powstać jakaś mądra, międzynarodowa Komisja, która by zbadała, co w tych lekach tyle kosztuje? Składniki? Proces technologiczny i badania? Opakowanie? Rozbuchana administracja? Czy może nienasycona pazerność producentów, którym nie wystarczą zyski milionowe, bo chcą mieć miliardowe?
Te słowa to tylko pisk bezbronnej myszy wobec ryku farmaceutycznych lwów. Ale tyle nam jeszcze zostało, że możemy sobie pisnąć.
Nie na miejscu
Rytuał jeszcze trwa. Uroczyste otwarcia i zamknięcia sesji, przemawianie do pustych ławek, pompatyczne tytuły i zwroty - Wysoka Izbo... Wysoka Izbo...
W cieniu tego rytuału rozgrywa się ponuro-groteskowe widowisko. Nad niektórymi aktorami widmo więziennych kratek, inni już by tam byli, gdyby nie broniony jak Trembowla immunitet. Rozróby, blokady, okupacje, cyrkowe popisy, język i styl jak z bazaru lub z karczmy, ustawy-buble, wymagające nowelizacji jeszcze przed wejściem w życie...
Doprawdy, żachnięcie się i ironiczny uśmiech na wieść o tym, że Terminator kandyduje na gubernatora Kalifornii - w naszej sytuacji są nie na miejscu.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 34/2003
