Cierpiących psychicznie i ich bliskich są miliony. Rozmawiajmy o tym

Dla bliskich osób cierpiących psychicznie ważne, by pojawił się „ktoś trzeci”. Osobą, która wesprze, może być terapeuta, mądry lekarz rodzinny, ale także ktoś będący w podobnej sytuacji.
Czyta się kilka minut
Michał Okoński // Fot. Grażyna Makara / Katarzyna Włoch // Tygodnik Powszechny
Michał Okoński // Fot. Grażyna Makara / Katarzyna Włoch // Tygodnik Powszechny

Zwykle mówię, że nie wolno mnie o to pytać. A tobie nie mówiłem, że nie wolno?” – pyta Wojciech Waglewski Wojciecha Bonowicza, dotykając niepokoju towarzyszącego od czerwca 2025 r. wielu ludziom, dla których solowa płyta „Gra-żonie” albo nagrana z Voo Voo piosenka „Gdybym” służyły za wehikuł tylu miłosnych wyznań. „Jak on się trzyma?”, zadawali po cichu pytanie, które na głos wypowiada teraz nasz felietonista. Jak i o co pytać kogoś, kto cierpi z powodu straty?

Refren piosenki „Bujam się” z nowej, nagranej już po śmierci Grażyny Waglewskiej płyty Voo Voo – „ktoś ci musi pomóc z boku / podać choć palca koniec / zanim pogrążysz się w mroku / nim utoniesz” – towarzyszył mi nie tylko podczas lektury rozmowy dwóch Wojciechów.

Otwierający ten numer „Tygodnika” tekst Anny Goc jest właśnie o tym: o towarzyszeniu osobom pogrążającym się w mroku, bólu, chorobie. „Dla nas, bliskich cierpiących psychicznie ważne jest to, żeby pojawił się »ktoś trzeci« – zauważa jeden z rozmówców autorki, Błażej Kmieciak. – I podkreślam to jako ojciec córki, która przeszła kryzys psychiczny, brat siostry, która choruje psychicznie i człowiek, który ma na co dzień kontakt z chorującymi i ich rodzinami. A także dorosły mężczyzna, który sam przeszedł kryzys”.

Osobą, która wesprze, może być psycholog, terapeuta, ekspert z telefonu kryzysowego, mądry lekarz rodzinny, ale także ktoś będący w podobnej sytuacji – a z tekstu Ani wynika, że są nas miliony. Miliony, które potrzebują także pamiętać o sobie i o wsparciu dla siebie.

„Ważne, by nie zostać z tym samemu” – podkreśla Błażej Kmieciak. Także dlatego, że „nasza miłość do najbliższych, którzy chorują, nie ma polegać na tym, że się z tej miłości sami spalamy. Tylko że szukamy dla nich pomocy, ale dbając o siebie, uczymy się także stawiania granic chorobie”.

„I nie pytaj jak to jest / i czyja to wina / w niewiedzy wszystko się kończy / i od niewiedzy zaczyna” – to jeszcze jeden cytat z  „Bujam się”. Wyznam, że słowa piosenki też potrafiły mi pomóc.

Cały artykuł dostępny tylko dla subskrybentów

„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.

Najlepsza oferta

Czytaj 1 miesiąc za 1 złotówkę dzięki promocji z

  • Nieograniczony dostęp do treści w serwisie i wersji audio artykułów
  • Tematyczne newslettery i dodatkowe publikacje tylko dla subskrybentów
  • 29 zł miesięcznie po miesiącu promocyjnym. Rezygnujesz, kiedy chcesz

Najniższa cena przed promocją 29,90 zł

1.00 zł
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką 1.00 zł

Wypróbuj TP Online: 7 dni za darmo

  • Nieograniczony dostęp do treści w serwisie i wersji audio artykułów
  • Tematyczne newslettery i dodatkowe publikacje tylko dla subskrybentów
  • 29 zł miesięcznie po zakończeniu okresu próbnego
  • Wymagane podpięcie karty. Rezygnujesz, kiedy chcesz
0.00 zł
Najniższa cena z 30 dni przed obniżką 29.90 zł

TP Online: Dostęp roczny online

Ilustracja na okładce: Przemysław Gawlas & Michał Kęskiewicz dla „TP”

Artykuł pochodzi z numeru Nr 23/2026

W druku ukazał się pod tytułem: Ktoś ci musi pomóc z boku