A Spotless Rose

Paul McCreesh, od czasu gdy został dyrektorem artystycznym festiwalu Wratislavia Cantans, zacieśnia swoje związki z Polską. Miło wziąć do ręki album ze słynnym żółtym logo wydany w polskiej wersji językowej i z przedmową dyrygenta skierowaną do polskiego słuchacza. Choć od razu muszę przyznać, że po płytę sięgnąłem nieufnie, wciąż bowiem pamiętam McCreeshowi kontrowersyjną interpretację "Pasji Mateuszowej" Bacha czy nieudane nagranie Wielkiej Mszy c-moll

Mozarta. Wiele wątpliwości wzbudziły także niektóre produkcje Anglika podczas ubiegłorocznego festiwalu wrocławskiego. Ostatnio jednak forma McCreesha i jego zespołów najwyraźniej zwyżkuje. "Spotless Rose" to trzeci, po "Road to Paradise" i "Stworzeniu świata" Haydna, znakomity album. Gabrieli Consort dowodzi, że jest chórem o doskonałej precyzji i pięknym brzmieniu, których nie traci mimo wielkiego ładunku ekspresji, rozciągniętej pomiędzy cichą kontemplacją tajemnic Maryi a żarliwą prośbą o Jej wstawiennictwo.

"Róża bez skazy" to znak czasu - od dobrych kilku lat koncerny płytowe zajmujące się muzyką klasyczną coraz częściej wydają albumy eklektyczne, "koncepcyjne", które składają się z dzieł kompozytorów rozmaitych epok (a nawet łączą różne gatunki muzyki), spojone w całość tematem. Jak mówi McCreesh, jego nowa płyta jest "muzyczną księgą Liturgii Godzin", czyli zbiorem medytacji nad najważniejszymi zdarzeniami z życia Maryi. Każdy z pięciu rozdziałów stanowi swoisty melanż kompozycji od renesansu po współczesność. Zestawienie, rzecz jasna, wybiórcze i subiektywne, ale interesujące: od Josquina, Moutona i Palestriny, przez Griega i Strawińskiego, po Baxa, MacMillana, Ad?sa, Tavenera i Góreckiego. Oto prawie sześć wieków chóralnej muzyki maryjnej w pigułce. Co ciekawe - okazuje się, że choć jest to mieszanka brzmień, stylów i technik kompozytorskich, rdzeń muzyki maryjnej - jej szczególna aura emocjonalna - pozostała przez stulecia niezmienna.