Umieszczone na nim płaskorzeźby upamiętniają sztuki, których się tu uczono: rzemiosła i prowadzenia domu. Wisząca przy wejściu tablica przypomina też, jaką sztuką było przeprowadzenie zwycięskiego powstania. Na początku maja 1921 roku budynek stał się siedzibą Naczelnej Komendy Wojsk Powstańczych. Stąd płynęły najważniejsze rozkazy i depesze, tutaj odbywały się kluczowe pertraktacje i negocjowano warunki złożenia broni. To w salach tej szkoły, śledząc uważnie poczynania oddziałów niemieckich, oświadczenia zachodnich dyplomatów oraz wsłuchując się w nastroje Śląska, decydowano, kiedy powstanie przerwać. Dziś szkoła ma izbę regionalną, swoje minimuzeum. Brak pamiątek po militarnym zrywie, są za to śląskie stroje i przedmioty codziennego użytku, bardziej związane z tętniącym na Śląsku codziennym życiem. Z tą zwyczajnością, którą, swego czasu, trzeba było odzyskać przez walkę.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 22/2011
Artykuł pochodzi z dodatku Krwią i blizną (22/2011)
