Szanowny Użytkowniku,

25 maja 2018 roku zaczyna obowiązywać Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (określane jako „RODO”, „ORODO”, „GDPR” lub „Ogólne Rozporządzenie o Ochronie Danych”). W związku z tym informujemy, że wprowadziliśmy zmiany w Regulaminie Serwisu i Polityce Prywatności. Prosimy o poświęcenie kilku minut, aby się z nimi zapoznać. Możliwe jest to tutaj.

Rozumiem

Reklama

Reforma w świecie fikcji

Reforma w świecie fikcji

11.06.2018
Czyta się kilka minut
Protest części środowiska akademickiego, zainicjowany okupacją balkonu rektoratu UW, rozszerza się na inne miasta. Chodzi o zablokowanie prac nad tzw. Ustawą 2.0 Jarosława Gowina.
Strajk studentów przeciwko reformie szkolnictwa wyższego. Pałac Kazimierzowski, Warszawa, 6 czerwca 2018 r. WOJCIECH KRYŃSKI / FORUM
U

Ustawa ta, zaprezentowana po raz pierwszy jesienią, po wprowadzeniu wielu poprawek wydawała się długo tkwić w zawieszeniu, bo w samym obozie władzy poparcie dla zmian w szkolnictwie wyższym nie było jednoznaczne – np. z powodu zapisów niosących potencjalnie prestiżowe straty dla uczelni w miastach średnich wielkości, co zawsze budzi opór lokalnych baronów partyjnych. A także z uwagi na chwiejną pozycję samego Gowina w niedemokratycznym układzie na szczytach „dobrej zmiany” – skuteczne wprowadzenie reformy byłoby wzmocnieniem jego pozycji politycznej. Ostatnio sprawa nabrała tempa, po uzyskaniu – co jest w dzisiejszej Polsce najważniejszą sankcją – „błogosławieństwa” prezesa, i do drugiego czytania sejmowego może dojść nawet w tym tygodniu, by nowe zapisy obowiązywały od przyszłego roku akademickiego.

W tym sensie późny termin wszczęcia protestów – niezbyt korzystny, bo w czerwcu trudno sobie wyobrazić prawdziwy „bunt na uniwersytetach” – można rozpatrywać w kategoriach manewru dającego przeciwnikom Gowina w PiS argumenty, by na ostatniej legislacyjnej prostej odkręcić sprawę.

Warto ten kontekst mieć na uwadze, tak samo jak fakt, iż przynajmniej wedle marnych polskich standardów ostatnich lat ustawa była dość szeroko konsultowana, w czym brały udział także środowiska organizujące obecny protest. Ich głos nie został wystarczająco wysłuchany, ale i tak w stosunku do pierwotnego kształtu zapisy np. o ocenie jakościowej (z idącym za tym uprzywilejowaniem kilku czołowych uczelni) zostały osłabione. Obecna wersja ustawy jest więc owocem kompromisu, a nie dyktatu wicepremiera, jak próbują nas przekonać protestujący.

W punkcie dotyczącym np. zagrożenia dla autonomii akademii (przez wciągnięcie do procedury wyboru rektora rady złożonej z postaci życia publicznego i gospodarczego spoza uczelni) protestujący zapominają, iż nowa ustawa daje istotnie lepsze umocowanie w tym procesie samorządowi studenckiemu. Jeśli jest on organizacją fasadową i organizatorzy protestów nie czują się przezeń reprezentowani, to mogą mieć pretensje do siebie, nie do ministra. Być może taki będzie pożytek z obecnej akcji, że skonsoliduje ona środowiska tak, by na jesieni przejęły nad samorządem kontrolę, z drugiej zaś strony wskaże rektorom (którzy mają dostać rzekomo „dyktatorską” władzę), iż mają podmiotowych partnerów.

Z większością sformułowanych ogólnikowo postulatów jest podobnie: wskazują na możliwe zagrożenia, ale pomijają fakt, że proponowane zmiany są całkiem sensowną odpowiedzią na dysfunkcje i bolączki obecnego systemu.

Tak naprawdę jedyne żądanie niebudzące kontrowersji dotyczy zwiększenia nakładów na naukę i badania (obecnie żałosne 0,45 proc. PKB). W warunkach finansowej mizerii nawet sensowne propozycje Gowina będą trafiać w próżnię albo tworzyć nowe fikcje, podobnie zresztą jak wiele patologii, których mimowolnie bronią protestujący, bierze się z biedy, a nie ze złej woli. ©℗

Czytasz ten tekst bezpłatnie, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Autor artykułu

Zawodu dziennikarskiego uczył się we wczesnych latach 90. u Andrzeja Woyciechowskiego w Radiu Zet, po czym po kilkuletniej przerwie na pracę w Fundacji Batorego (program pomocy dla...

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Mam pytanie do Pana Redaktora Bravo - jakie kontrowersje budzi postulat nr 11 "Żądamy zmiany art. 124 p. 5. Żądamy, by wygaśnięcie umowy o pracę z pracownikiem akademickim następowało w przypadku prawomocnego wyroku sądu za przestępstwo umyślne", tzn. żeby uczelnia nie musiała zwalniać skazanego pracownika, jeśli wyrok nie jest prawomocny lub dotyczy wykroczenia (a nie przestępstwa), bądź też dotyczy czynu który nie jest umyślny (np. wypadku)?
Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]