Obrona krzyża czy polityczny spektakl: co naprawdę wydarzyło się w Kielnie?

Rozedrganie emocji związanych z obroną symboli religijnych osiągnęło w Polsce poziom groteski. W mediach pojawiła się informacja, że nauczycielka z podstawówki w Kielnie na Pomorzu zdjęła ze ściany krzyż, który powiesiły dzieci, i wrzuciła go do kosza. 

Rozpętała się burza. Posłanka PiS Dorota Arciszewska-Mielewczyk wraz z Robertem Bąkiewiczem i jego Ruchem Obrony Granic zorganizowała pod szkołą demonstrację w obronie krzyża, zakłócając pracę placówki. W mediach zaczęły pojawiać się coraz bardziej dramatyczne nagłówki: „Trwa walka w obronie krzyża w Kielnie!”, „Szokujące sceny”, „Krzyż na śmietniku”.

Zareagowały instytucje. Kuratorium zawiesiło nauczycielkę i wszczęło postępowanie dyscyplinarne, a wójt zgłosił sprawę do prokuratury. Tymczasem z wersji nauczycielki wynika, że chodziło o plastikowy krzyżyk z halloweenowego stroju zakonnicy (potwierdzają to zdjęcia opublikowane przez policję), który dzieci dla zabawy powiesiły nad klatką chomika.

Tego teatru absurdu w sferze publicznej nie da się łatwo zatrzymać. Środowiska, które zaangażowały się w „obronę krzyża”, nadal bronią cosplayowego gadżetu jako chrześcijańskiego symbolu. Czy to oznacza, że teraz będziemy chronić przed rzekomą profanacją zabawki przypominające krzyż?

Ale przez medialne szaleństwo ostatnich dni przebiła się też pozytywna wiadomość. Ministerstwo Sprawiedliwości przygotowało i przekazało do konsultacji społecznych projekt zmian przepisów dotyczących przestępstwa obrazy uczuć religijnych (usunięcie kary pozbawienia wolności za ich naruszenie). Art. 196 Kodeksu Karnego przewiduje dziś za obrazę uczuć religijnych (m.in. przez publiczne znieważenie przedmiotu czci religijnej) także karę więzienia do lat dwóch. 

To przepisy zbyt surowe, jak na standardy określane przez Europejski Trybunał Praw Człowieka, i niebezpieczne w kraju o tak rozhuśtanych emocjach społecznych.