Ponieważ nie ma jasnych wytycznych watykańskich, jak podchodzić do osób transpłciowych, biskup diecezji Marquette w amerykańskim stanie Michigan wyciągnął wnioski z wciąż obowiązującej w Kościele anachronicznej metafizyki arystotelesowsko-tomistycznej: „Ze względu na fundamentalną jedność ciała i duszy osoby ludzkiej, płeć osoby i płeć ciała są takie same. Każdy z nas jest stworzony jako mężczyzna lub kobieta. Tak więc, aby żyć zgodnie z prawdą o naszej ludzkiej naturze, musimy przyjąć płeć cielesną”.
W związku z tym bp John Doerfler poinstruował księży, aby odmawiali chrztu, bierzmowania i innych sakramentów osobom transpłciowym i niebinarnym, chyba że „wykażą skruchę”. „Doświadczenie niezgodności w czyjejś tożsamości seksualnej nie jest grzeszne ani nie stoi na przeszkodzie inicjacji chrześcijańskiej, jeśli nie wynika z wolnej woli osoby” – czytamy w dokumencie. „Jednak świadome, dobrowolnie wybrane i manifestowane zachowania mające na celu przedefiniowanie własnej płci stanowią taką przeszkodę”.
Doświadczając życia „w nie swojej płci”, osoby transseksualne cierpią często tak bardzo, że wskaźnik prób samobójczych wśród nich sięga nawet 90 proc. Współczesna medycyna proponuje wsparcie psychologiczne, terapię hormonalną i w ostateczności – chirurgiczną korektę płci. Stawianie alternatywy: terapia albo sakramenty jest tragicznym nieporozumieniem. Zawinionym.©℗
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 51-52/2021
