Reklama

Gaz nieokiełznany

Gaz nieokiełznany

11.06.2012
Czyta się kilka minut
Dwutlenek węgla, dzisiejsze strapienie ludzkości, jest elementem niezwykle wyrafinowanego mechanizmu, którego równowaga odpowiada za życie na Ziemi. Okazuje się, że wiemy o nim zaskakująco mało.
P

Przez cztery i pół miliarda lat nikomu nie wadził. Przeciwnie, wiernie, choć dyskretnie, troszczył się o życie na Ziemi. Aż nagle pewien gatunek strunowców, który sam nadał sobie przydomek sapiens, rozpanoszył się na planecie w czasie jednej z przerw między zlodowaceniami i uznał dwutlenek węgla za wroga numer 1. Za wroga ludzkiej cywilizacji, ba, wroga całej przyrody.

A przecież to ten gaz był przy narodzinach Ziemi. To on przez pierwsze miliony lat przygotowywał kolebkę dla najbardziej niezwykłego tworu pod Słońcem, a może w całym wszechświecie: dla życia. To on był jego niańką na niemowlęcym etapie, w warunkach, gdy w atmosferze nie było jeszcze tlenu. Gdy na arenę wkroczyło życie tlenowe, został jego ochroniarzem, ale okazał się przede wszystkim niezastąpiony jako jego współtwórca, będąc uczestnikiem fotosyntezy (tego fundamentalnego równania uczą się dzieci już w...

14617

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Masz już konto? Zaloguj się 

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Jeśli założysz bezpłatne konto, możesz za darmo czytać 3 płatne teksty miesięcznie. Wykup dostęp, by czytać bez limitu najnowsze wydanie i numery archiwalne od 2003 roku! 

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Napisz do nas

Chcesz podzielić się przemyśleniami, do których zainspirował Cię artykuł, zainteresować nas ważną sprawą lub opowiedzieć swoją historię? Napisz do redakcji na adres redakcja@tygodnikpowszechny.pl . Wiele listów publikujemy na łamach papierowego wydania oraz w serwisie internetowym, a dzięki niejednemu sygnałowi od Czytelników powstały ważne tematy dziennikarskie.

Obserwuj nasze profile społecznościowe i angażuj się w dyskusje: na Facebooku, Twitterze, Instagramie, YouTube. Zapraszamy!

Newsletter

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]