Gdy mówi się o życiu pozaziemskim, prędzej czy później padają imiona tych dwóch bohaterów: sporych satelitów w zewnętrznym Układzie Słonecznym.
Czyta się kilka minut
Fot. NASA / Europa, księżyc Jowisza (po lewej) oraz Enceladus, księżyc Saturna
Obydwa posiadają gruby płaszcz lodowy, który na pewnej głębokości – trochę pod wpływem ciśnienia, a trochę ze względu na własne zasoby ciepła satelitów – najprawdopodobniej topnieje, tworząc ocean wodny. Na obu satelitach występują też na powierzchni złożone systemy pęknięć, które – podobnie jak grzbiety oceaniczne na Ziemi – już na pierwszy rzut oka mówią nam, że patrzymy na satelity aktywne i zmienne. ©
Cały artykuł dostępny tylko dla subskrybentów
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 18-19/2017
Artykuł pochodzi z dodatku Wielkie Pytania #5: Życie/nie-Życie
Nauka
Nauka
