Na procedurę składają się dwa etapy: wyznaczenie kandydata oraz nadanie mu tytułu, czyli udzielenie przez papieża misji kanonicznej. Na przestrzeni wieków różnie wyglądała praktyka biskupich nominacji i budziły one wielkie zainteresowanie władz świeckich, które nie wynikało jedynie z troski o Kościół...
Ks. Marek Makowski, opisując ewolucję norm dotyczących procedur, przyjął perspektywę dwuetapową: od początków chrześcijaństwa do Vaticanum II oraz od Soboru do współczesnych rozwiązań konkordatowych. Walorem książki jest uwzględnienie wszystkich krajów, z którymi Watykan zawarł konkordat.
W literaturze polskiej jest to pierwsze kompleksowe ujęcie tego zagadnienia i trzeba powiedzieć, że udane. Możemy teraz lepiej uchwycić tło historyczno-prawne nominacji biskupich i pokusić się o refleksję nad tym, czy współczesna praktyka jest najlepszym rozwiązaniem: może warto by wrócić do systemu papieża Leona I, w którym biskupa wybiera miejscowe duchowieństwo, aprobuje lud diecezji, a wyświęcają biskupi prowincji.
Nominacje biskupów, czego dowodzą najnowsze dzieje Kościoła w Polsce, żywo angażują wiele osób i grup. Książka dostarcza wiedzy potrzebnej do rzeczowej rozmowy nie tylko o osobistych walorach kandydatów. Choć i tych nie można lekceważyć, co staje się oczywiste w świetle analizy norm prawnych i wymogów duszpasterskich.
Ks. Marek Makowski, Nominacje biskupów w Kościele katolickim, Warszawa 2008, Instytut Wydawniczy PAX.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 43/2008
Artykuł pochodzi z dodatku Książki w Tygodniku (43/2008)
