Doktor od sprawiedliwości

Tytuł ten otrzymywali święci, których nauczanie uznano za posiadające znaczenie dla Kościoła każdych czasów. Są wśród nich Bazyli Wielki, Augustyn, Hildegarda z Bingen, Tomasz z Akwinu czy Teresa z Ávili.

Dorobek teologiczny abp. Romero zawarty w pozostawionych pismach nie może się równać z tym, który możemy znaleźć w tomach tamtych autorów. Ale w przypadku ogłoszenia doktorem Kościoła – jak podkreślił Gutiérrez – „miłość do innych jest więcej warta niż wszystkie teologie”. Innymi słowy: bywa, że właśnie samo życie danego człowieka jest wymowną teologiczną nauką o ponadczasowej wartości.

I chyba tak właśnie jest w przypadku abp. Romero: człowieka, który był konformistycznym i konserwatywnym księdzem, lecz gdy już jako biskup próbujący żyć blisko swoich wiernych zobaczył bezmiar ich cierpienia i biedy, zmienił swoje myślenie i stanął bezwarunkowo po ich stronie. Podjął w miarę swoich możliwości walkę o zmianę głęboko niesprawiedliwych struktur społecznych. Wiedział, że może go to kosztować życie, bał się, ale się nie wycofał. I nie dał się ogarnąć nienawiści do tych, którzy w końcu go zabili. ©℗