Dlaczego Watykan zablokował dekrety abp. Jędraszewskiego? „Niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnych szkód”

Dwa dekrety krakowskiego metropolity zostały zawieszone przez Stolicę Apostolską. Pierwszy usuwał ks. Dariusza Rasia z funkcji proboszcza parafii mariackiej. Drugi ustanawiał komisarza zarządzającego majątkiem kapituły katedralnej. Ks. Raś w niedzielę o godzinie 10.00 ponownie jako rządca parafii odprawił mszę w bazylice mariackiej.

Proboszcz, jak stwierdza Kodeks Prawa Kanonicznego, „winien cieszyć się stałością”, mianowany jest zatem na czas nieokreślony i tylko z ważnych powodów można go usunąć z urzędu. Kodeks wymienia kilka takich sytuacji: gdy proboszcz poważnie szkodzi wspólnocie, wprowadza zamieszanie, jest nieudolny, poważnie chory, utracił dobre imię, trwale zniechęcił do siebie parafian, poważnie zaniedbuje obowiązki lub przez złe zarządzanie doprowadził do „wielkiej szkody Kościoła”.

Z tego, co wiadomo, abp Jędraszewski zarzucił mariackiemu proboszczowi i kapitule katedralnej niegospodarność. Prawdopodobnie zarzuty te nie okazały się dobrze uzasadnione, skoro Dykasteria ds. Duchowieństwa, zanim je rozpatrzyła, wstrzymała wykonanie dekretów. Możliwe także, że obie poszkodowane strony przedstawiły mocne argumenty na swoją obronę. Trzecia możliwość jest taka, że Watykan zdaje sobie sprawę z napięć, jakie swoimi rządami tworzy metropolita krakowski, i uważnie mu się przygląda.

Kanoniści, z którymi rozmawiałem, nie potrafili podać drugiego przypadku, w którym Watykan wstrzymałby wykonywanie biskupich dekretów w trakcie trwania procedury odwoławczej. Prawo kanoniczne przewiduje, że takie wstrzymanie dzieje się automatycznie, ale tylko w przypadku odwołania się od dekretów karnych. Tu mamy do czynienia z dekretami administracyjnymi. Podręczniki prawa kanonicznego w takiej sytuacji wskazują, że uzasadnieniem jest niebezpieczeństwo powstania nieodwracalnych szkód.

Metropolita krakowski u końca swoich rządów nieodwracalnie szkodzi?