Wiersze

Z tego, co pisałem, wielokrotnie wyciągano wnioski

O moim nadmiernym zaangażowaniu w lektury -

Nic bardziej mylącego od fałszu w prawdzie;

Wyglądam przez okno:

Ale nie skaczę w dół, by się wynurzyć na powierzchni zdania.

Jest krótko po dziesiątej. Nasze dziewczynki bawią się ulicę dalej

W początek wygnania.

I pełno światła wokół. I ciepła. (I będą

Krzyki pochopne i śpiewy radosne po bajkach wieczorem).

(Widzę, że wielu się za wcześnie rozbiera i odrzuca sandały).

Osiądzie na dnie oka ten dzień, ale nie powróci w dzień sądny.

Nasz diabeł jest egzorcystą,

Który oczekuje potwierdzenia.

W trzeciej osobie

Mówi o sobie w trzeciej osobie -

To mniej więcej jasne, kiedy czyta z zamkniętej książki

O innych towarzyszach podróży

O szóstej po południu.

Czeka na siebie w trzeciej osobie -

Ale do spotkania nie dojdzie; i nie powiedzie się sen

Przez zacinającą się wentylację w wagonie

O szóstej po południu.

Jedzie na spotkanie z innymi -

W końcu trzeba się przełamać i przeczytać wiersze:

Dawniej miał przyjaciół, dziś dla obcych zabierze głos

O szóstej po południu.

Pije z filiżanki (pojawia się filiżanka z dłonią

Zamiast podstawki i zatartym napisem nadzieja), zaraz zeskoczy

Na peron; słyszy, że trzeszczą pola, deszcze i gwiazdy

O szóstej po południu.

Wpada do podmiejskiej kolejki - skąd pewność,

Że go nie przebodą lepszą ojczyzną? Ładna pani ssie

Lizaka, dróżnik czyta bilet, siostra je, wszyscy oddychają rdzą

O szóstej po południu.

Chciałby oznajmić, że wierzy w czytelnika,

Który nie rozumie tego, czego i on nie rozumie

Z własnych wierszy - ale milczy, bo o to go nie pytają

O szóstej po południu.

Artur Szlosarek (ur. 1968) jest poetą i tłumaczem, laureatem Nagrody Fundacji im. Kościelskich. Ostatnio opublikował tom "Pod obcym niebem" (2005). Do księgarń trafiły niedawno "Aforyzmy z Zürau" Franza Kafki w jego przekładzie.