Przesłanie do Leonarda Cohena

Nie śpiew tamten, ale powrót do słowa-poezji

Postarzały młodszy wraca

Ponieważ słowo jest wcześniejsze

Sylaba

Moje niegdyś w jego rzewny śpiew

Zasłuchanie gdy smuciłam się w depresji

Był mi pocieszeniem że i on gdzieś na wysepce w Grecji

Podobnie jak i ja w udręce tej choroby duszy.

Wzruszał mnie miałam się do kogo przytulić

Wiedziałam, że on tam budzi się w przypływie

Nieustającego w heksametrze morza

Teraz po latach inaczej, chce wypowiedzieć to co my

W późnym czasie wiemy, więc słyszę:

Na drumli lutni - prostych instrumentach

A brzmi to jak spowiedź modlitwa w kościele

Pełnym mroku Boga chóralna modlitwa

Jak to czynią ludzie bezradni

On przywołując Tanatosa wypowiada słowa

Do Chrystusa... bowiem jest Miłością

Cohen żegna przyjaciół zmarłych, przywołuje

Kobiety, które kochał. Słyszę imię

Heather - po polsku wrzos kwiat suchy

Na piaskach jesieni... fiolet pokuta

Tak... w końcu trzeba iść pod górę

Jak mój zmarły niedawno Przyjaciel

Tak ja niegdyś w młodości ucząc się gry na skrzypcach

Uparcie szłam pod górę wykonania trudnej frazy

Z mającego się ukazać wkrótce zbiorku pod tytułem “Czarny szron" (wydawnictwo La Luna).