W ciągu trzech tygodni, które minęły od rozpoczęcia inwazji na Ukrainę, Putinowi nie udało się osiągnąć celów: Ukraina się nie ukorzyła, prezydent Zełenski nie uciekł i się nie poddał, Zachód nie spełnił postulatów Moskwy w zakresie nowego ładu bezpieczeństwa w Europie.
Putin przeszedł więc do eskalowania konfliktu. Jego armia atakuje ukraińskie obiekty cywilne, zabija kobiety i dzieci, dokonuje zbrodni wojennych na coraz większą skalę, używa broni zakazanej konwencjami międzynarodowymi.
Podczas spotkania online z rządem Putin powtórzył znane tezy o powodach „operacji specjalnej”: o rzekomym ludobójstwie w Donbasie i konieczności ratowania rodaków przed banderowską juntą nazistów. Zadeklarował, że „rosyjskie wojska robią wszystko, aby uniknąć ofiar wśród ludności cywilnej w ukraińskich miastach”, a Zachód tylko dolewa oliwy do ognia, wysyłając broń. Ukoronowaniem wywodu było wskazanie, że Zachód będzie chciał dodusić Rosję i użyje do tego nie tylko sankcji, ale „piątej kolumny” – ludzi mieszkających w Rosji, ale mentalnie tkwiących na Zachodzie.
Putin, broniąc władzy, dzieli obywateli na kategorie, napuszcza tych, którzy są po jego stronie, na przeciwnych mu, których nazywa zdrajcami. Czy to już faszyzm? Do faszystowskich wzorców nawiązywał ewidentnie koncert na moskiewskich Łużnikach w ósmą rocznicę aneksji Krymu. Putin w przemówieniu, posługując się Pismem Świętym, przekonywał, że Rosja stoi po stronie dobra. Transmisję pokazały wszystkie rosyjskie telewizje.
Kremlowskie media gloryfikują decyzje kierownictwa państwa. Ta medialna tarcza zapewnia Putinowi bezpieczeństwo. Jest co najmniej tak ważna, jak osobista ochrona i służby bezpieczeństwa. I bardzo skuteczna. Militaryzowana latami przez telewizję, struta fałszywym mitem niepokalanej Pobiedy, rosyjska dusza na hasło „wojna” zareagowała radośnie. Okazała się szczelnie zaimpregnowana na prawdę o rozpętanej przez Putina inwazji. Zbrodnie wojenne? Tak, ale popełniają je tylko źli naziści z Ukrainy. ©
Więcej analiz Anny Łabuszewskiej w serwisie Atak na Ukrainę
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 13/2022
