Głupstwo Krzyża - to temat najnowszego, wiosennego numeru kwartalnika jezuitów „Życie Duchowe” (34/03). Głupstwo Krzyża wartościuje - i to przewrotnie: Kto głupi? Kto mądry? Czy ten, co się gorszy? „Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia” - mówi bez ogródek św. Paweł. To „dla nas” jest jednak niebezpieczne. Może bardziej nawet od odruchu zgorszenia, jaki rodzi Krzyż. Zamiast do nieba, może nas bowiem zaprowadzić na manowce pychy. Dlatego sprawa jest warta głębszego namysłu.
Kilka wyimków: „Zadana przez grzech rana, trafiająca samego Boga, nie zabija Jego miłości, ale - w tajemniczy sposób - stanowi dla niej wyzwanie do jeszcze pełniejszego otwarcia się, obejmującego także grzesznika” (o. Jacek Bolewski). „Bóg gra z człowiekiem w dziecięcą grę »kto traci, ten wygrywa«” (Urs von Balthasar). „Kim jesteś, kiedy nie istniejesz?” (Merton). „Usiądź w swoim pokoju na pół godziny. Nie bierz do ręki żadnej książki, nawet Biblii. Nie myśl o żadnych sprawach. Nie medytuj ani nie odmawiaj żadnej modlitwy. Twoje zadanie polega na tym, by usadowić się po prostu przed Bogiem i obserwować” (Anselm Grun).
To pomysł nowej redakcji „Życia Duchowego” (od 2002 r.): nie dyskusja, nie spór, tylko głębia. Ona sama zachwyci, sama się obroni. Czy się broni? Niech oceni czytelnik.
ASk
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 22/2003
