Na sformułowanie takiej tezy pozwala porównanie tekstów obydwu utworów. W książce pana Badera można odnaleźć fragmenty tekstów będących powtórzeniem lub przerobieniem odnośnych (w zakresie poruszanego wątku lub tematu) tekstów autorstwa pana Dobrocha zarówno w zakresie samej ich treści, jak i indywidualnych, autorskich idei i porównań zawartych w artykule.
Plagiat jest naruszeniem praw osobistych autora artykułu. Zgodnie z art. 78 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych pan Dobroch może żądać od pana Badera oraz od wydawnictwa dopełnienia czynności potrzebnych do usunięcia skutków naruszenia, w tym wycofania nakładu, zmiany w treści, złożenia publicznego oświadczenia. Może też domagać się od sprawcy plagiatu pieniężnego zadośćuczynienia albo wpłaty sumy pieniężnej na cel społeczny.
Naruszenie autorskich praw osobistych ma charakter obiektywny – sam fakt naruszenia rodzi roszczenia twórcy względem podmiotu, który dopuścił się naruszenia. Jedynie roszczenia pieniężne są uzależnione od faktu, czy naruszenie to było zawinione (umyślnie lub nieumyślnie).
Sprawcy plagiatu można też zarzucić popełnienie przestępstwa z art. 115 §3 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Czyn ten jest zagrożony karą grzywny, karą ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Odpowiedzialności karnej pan Bader podlegałby w wypadku udowodnienia mu, że dopuścił się naruszenia praw autora umyślnie.
Andrzej Dziewałtowski-Gintowt,
radca prawny z kancelarii „Stelmach, Dziewałtowski i Wspólnicy”
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 26/2014
