REDAGOWANIE to relacja międzyludzka. Nie umiem znaleźć właściwego rzeczownika, który by tę relację precyzyjnie nazwał, wydaje mi się, że taki jeszcze nie istnieje.
To połączenie zawodowe, ale zarazem więź, która bywa głęboką przyjaźnią, zawsze jednak w kontekście literatury i z tekstem w tle.
Wspaniała redaktorka nie tylko uważnie czyta, ale również uważnie słucha. Jest gotowa na ryzyko. Stoi po stronie książki i twórczyni, ale potrafi przekazać konstruktywną krytykę, czasem bolesną. Wie, kiedy trzeba się uprzeć i kiedy należy ustąpić.
Najlepsze z najlepszych redaktorek rozumieją, że praca na tekście może dotykać autora w zupełnie nieoczekiwany sposób i czasem dobrze jest poświęcić trochę książki, ale oszczędzić człowieka, bo człowiek, koniec końców, jest ważniejszy niż literatura.
Wspaniała redaktorka jest doulą książek. Dzięki niej książki nie tylko są lepsze, ale często w ogóle są, i my, autorki, też jesteśmy. ©
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 8/2023
Artykuł pochodzi z dodatku 70 lat Wydawnictwa Literackiego
