Capote nieznany

Siedemnastoletnia Grady McNeil, córka damy z Południa i zamożnego biznesmena, miast wyruszyć z rodzicami w letnią podróż statkiem do Europy, zostaje w Nowym Jorku, by romansować ze starszym o kilka lat Clydem Manzerem pochodzącym z ubogiej rodziny żydowskiej z Brooklynu i po zwolnieniu z wojska - rzecz toczy się tuż po wojnie - pracującym jako parkingowy niedaleko Broadwayu. Podaję te szczegóły, gdyż różnice społeczne - znaczone odległością, jaka dzieli apartament przy Piątej Alei na Manhattanie od szeregowego domku w Brooklynie - odbijają się bardzo mocno na relacjach między kochankami (wkrótce małżonkami), a dzieląca ich bariera psychologiczna tutaj właśnie ma główne źródło. To właściwie studium nieusuwalnej obcości dwojga kochających się przecież osób, historia związku, którego dynamika nieuchronnie prowadzi ku katastrofie. Nad wszystkim zaś unosi się obezwładniający upał nowojorskiego lata.

"Letnia przeprawa" to nie arcydzieło, zdarzają się w niej mielizny i kiksy stylistyczne, bywa, że frazie brak klarowności (choć nie wiem, czy nie jest to niekiedy wina przekładu), słychać już jednak wyrazisty głos młodego pisarza i czuje się niesamowity nieco klimat, tak charakterystyczny dla dojrzałej prozy Capote'a, w której beznamiętny opis podszyty jest na zmianę to ironią, to czułością. A z pouczającego posłowia Alana U. Schwartza, pełnomocnika Zarządu Powierniczego Literackiej Spuścizny Trumana Capote'a, dowiedzieć się można, jak skrupulatne zabiegi poprzedziły decyzję o opublikowaniu nieznanego utworu i jak doprowadzono do tego, że odnalezione po latach i wystawione na sprzedaż papiery znalazły się ostatecznie, razem z resztą spuścizny pisarza, w nowojorskiej Bibliotece Publicznej. (Warszawskie Wydawnictwo Literackie Muza S.A., Warszawa 2006, ss. 127. Przełożyła Katarzyna Bieńkowska.)

Lektor