2015: rok Angeli Merkel

STYCZEŃ. „Jestem kanclerzem wszystkich Niemców. Tych, którzy żyją u nas na stałe lub przez jakiś czas; niezależnie od ich pochodzenia oraz tego, skąd tutaj przybyli”, mówi Merkel, podejmując w Berlinie premiera Turcji. Za deklarację, że „islam jest częścią Niemiec”, krytykuje ją potem część polityków jej własnej partii.

LUTY. Razem z prezydentem Francji kanclerz doprowadza do zawarcia w Mińsku drugiego porozumienia o zawieszeniu broni we wschodniej Ukrainie, które łagodzi przebieg konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, choć jest potem łamane. W kolejnych miesiącach opowiada się za utrzymaniem sankcji nałożonych na Rosję.

KWIECIEŃ. „Dalsze wzmacnianie doskonałych relacji” – to tytuł komunikatu biura prasowego kanclerz Merkel po wspólnym posiedzeniu rządów Polski i Niemiec w Warszawie. W kolejnych miesiącach oba państwa zaczyna jednak dzielić kwestia uchodźców i migrantów.

MAJ. W internetowym materiale wideo opublikowanym kilka dni przed 70. rocznicą zakończenia II wojny światowej Merkel ostrzega przed „odcinaniem się” od historii. Dodaje również: uczestnictwo w uroczystościach rocznicowych jest dla młodych Niemców nieodzowną częścią szkolnej edukacji.

CZYTAJ TAKŻE:

• Angela Merkel stała się twarzą Unii bardziej niż ktokolwiek z przywódców. Była najważniejszą postacią polityki na kontynencie w roku 2015. I będzie nią w 2016 r.
   
• Aleksander Smolar: Działania Niemiec obnażają problem Europy. Nie powinno być tak, że jeden kraj bierze na swoje barki decyzje, które dotyczą całej Wspólnoty.

LIPIEC. Po tygodniach negocjacji między Brukselą a Atenami Grecja pozostaje ostatecznie w strefie euro, musi jednak wprowadzić drastyczne oszczędności. Mimo zarzutów o brak serca i narzucanie Grecji „niemieckiego dyktatu”, tłumaczy: „Nie chodzi o to, by być lubianą lub dostać nagrodę piękności. Kompromisy dla samych kompromisów nie rozwiążą problemów Europy”.

WRZESIEŃ. W obliczu kryzysu z udziałem uchodźców w Grecji i na Węgrzech Merkel otwiera przed nimi granice Niemiec. Tylko w pierwszy weekend miesiąca przez dworzec kolejowy w Monachium przewija się ok. 20 tys. przybyszów, w większości muzułmanów. Ale duch Willkommenskultur nie jest w smak wszystkim w Europie; Merkel musi sobie również radzić ze wzrostem nastrojów antyimigranckich we własnym kraju.

LISTOPAD. 25 lat po zjednoczeniu Niemiec Merkel zaprasza do Berlina uczniów niemieckich szkół średnich, którym opowiada o swoim doświadczeniu życia w komunistycznej NRD. Mówi, że wybrała studia z dziedziny fizyki częściowo dlatego, że był to przedmiot „mniej podatny na polityczną manipulację”.

GRUDZIEŃ. Kilka dni po zamachach terrorystycznych dokonanych przez dżihadystów w Paryżu niemiecki Bundestag (w stosunku głosów 445 do 146) opowiada się za proponowanym przez kanclerz udziałem Bundeswehry w walce z tzw. Państwem Islamskim. ©℗