ZOBACZYĆ WARTO

Blok programowy, TVP Kultura, niedziela 12 II, od 17.10

Niedziela z... Mają Ostaszewską

Jedna z najciekawszych polskich aktorek będzie bohaterką popołudnia w TVP Kultura. Oprócz rozmów z Ostaszewską zobaczymy trzy bardzo różne jej wcielenia: film Łukasza Barczyka „Patrzę na ciebie, Marysiu” (1999), „Prymas, trzy lata z tysiąca” (2000) Teresy Kotlarczyk oraz spektakl teatru telewizji „Chciałam ci tylko powiedzieć” (2006) w reżyserii Małgorzaty Imielskiej.

Dokumentalny, reż. Jennifer Maytorena Taylor, USA 2009, TVP Kultura, poniedziałek 13 II, 17.10

Islam w rytmie rapu

Hamza Pérez był raperem o portorykańskich korzeniach, kiedy dwanaście lat temu trafił do więzienia za handel narkotykami. Tam odkrył islam i przeszedł duchowe odrodzenie. Po wyjściu na wolność wraca do Pittsburgha i tworzy wokół siebie religijną wspólnotę, złożoną z młodych ludzi z ubogich środowisk. Z religijnym przesłaniem dociera głównie za pośrednictwem hip-hopu, który nadal uprawia.

Dramat, reż. Radu Muntean, Rumunia 2010, Ale kino!, czwartek 16 II, 20.10

Wtorek, po świętach

Jeśli ktoś twierdzi, że sukcesy kina rumuńskiego to tylko sezonowa moda, powinien zobaczyć kolejny tytuł potwierdzający wyśmienitą kondycję artystyczną tej prowincjonalnej do niedawna kinematografii. Historię pewnego małżeństwa, jego kłamstw powszednich i najbardziej dramatycznych decyzji, Muntean opowiada, stosując perspektywę maksymalnie intymną.

Dokumentalny, reż. Cyril Tuschi, Niemcy 2011, Canal +, piątek 17 II, 21.00

Chodorkowski

Nie było łatwo niemieckiemu dokumentaliście, kiedy kręcił swój film o najsłynniejszym rosyjskim oligarsze. Mimo interwencji kremlowskich służb bezpieczeństwa i zniknięcia części nakręconych materiałów, dokument o Chodorkowskim udało się skończyć. I nie jest on jednostronną krytyką putinowskich władz, ale złożonym portretem człowieka, który dziś jest ofiarą systemu, choć jeszcze niedawno był w nim bardzo sprytnym graczem.

Dokumentalny, reż. Nikolaus Geyrhalter, Austria 2010, Planete, piątek 17 II, 21.45

Po zachodzie

Tytuł tego filmu (również w oryginale – jako „Abendland”) można rozumieć podwójnie: oglądamy świat po zachodzie słońca, a zarazem w jego fazie schyłkowej. Austriacki reżyser filmuje nocne życie współczesnego miasta w zachodniej Europie: ulice, dyskoteki, szpitale... Ludzie bawią się, pracują, rodzą się i umierają. Bez słowa komentarza – musimy dopisać go sami.