Znak czasów

Czas i miejsce akcji: wiosna 1982 r., zgromadzenie sędziów sądu w Warszawie. Któryś z funkcyjnych ogłasza, że skoro "jednemu sędziemu" nie podobają się przepisy o trybie doraźnym, powinien zastanowić się nad swoją przyszłością w wymiarze sprawiedliwości. Sprawa jest "niejasna". Kierownictwo uważa, że sędzia kontestuje stan wojenny, regularnie zgłaszając zdania odrębne w sprawach sądzonych w takim trybie. Kilka miesięcy później sędzia prosi o zwolnienie ze służby, co zostaje przyjęte z ulgą. W jego aktach osobowych pojawia się notatka o tym, że "bez przekonania podchodził do realizacji zadań z zakresu profilaktyki karnej". I ocena: "kierownictwo nie jest zainteresowane pozostawaniem na zajmowanym stanowisku". Brzmi jak certyfikat przyzwoitości.