Zdecydowane i odważne "ja jestem" powraca w Ewangelii wielokrotnie niczym echo słów, które usłyszał Mojżesz zaskoczony widokiem płonącego krzewu. Tamto spotkanie z Bogiem w stepowych warunkach określiło na długie lata byt Mojżesza jako przywódcy prowadzącego swój lud przez pustynię. To samo zespolenie "szukać" i "być" pojawia się często na kartach Biblii. Rozpoczynając Swą misję, Jezus kieruje podobne pytanie - "czego szukacie?" - do Andrzeja i Jana (J 1, 38). Ostatecznym wynikiem podjętych poszukiwań jest to, że "ustanowił Dwunastu, aby byli z Nim" (Mk 3, 13n).
W napięciu i poszukiwaniach poranka wielkanocnego Zmartwychwstały Jezus pyta zapłakaną Marię Magdalenę: "Czemu płaczesz? Kogo szukasz?" (J 20, 15). Ten sam wątek poszukiwania Jezusa pojawia się w głęboko zróżnicowanych warunkach. Poczucie bliskości Jezusowego "być" wnosi sens w realia naznaczone przez łzy i niepokój. Znamienne, że z inicjatywą pytania wychodzi zawsze Jezus, mimo że można było się spodziewać, iż przychodzący będą oczekiwać przede wszystkim Jego odpowiedzi. Szczególnie ważną lekcję Jezusowego stylu otrzymujemy w wyjściu naprzeciw bojówce, która przyszła Go pojmać w Ogrójcu. Odważne wyjście naprzeciw uczy postawy, w której należy spokojnie odchodzić od bliskich nam wartości, by objawiać "być" istoty wolnej i konsekwentnej. Jezusowe "ja jestem" rozbrzmiewa w mroku Getsemani jako czytelne świadectwo tożsamości w warunkach, kiedy cały świat zdaje się drżeć w posadach.
Bycie z Jezusem określa naszą istotę i naszą tożsamość. Trzeba jednak zauważyć, że w pewnych sytuacjach nie wystarcza samo współbycie. Do starszego syna z przypowieści o synu marnotrawnym miłosierny ojciec mówi z bólem stanowiącym reakcję na niekonsekwencję działania: "Moje dziecko, ty zawsze jesteś ze mną..." (Łk 15, 31). Ta wspólnota bycia okazała się jednak niewystarczająca, by nauczyć się postawy przebaczającego miłosierdzia. Dlatego też w naszym byciu z Bogiem ważne jest, aby umieć niestrudzenie szukać, wiernie naśladować, być razem we wspólnocie łączących nas wartości.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 41/2009
