Stulecie Woźniakowskiego

Był pisarzem i tłumaczem, historykiem sztuki, profesorem KUL-u. A także ułanem (starannie przystrzyżona broda kryła bliznę od postrzału z września ’39), żołnierzem AK, redaktorem „Głosu Anglii”, od 1948 r. „TP”, potem miesięcznika „Znak” i przez trzy dekady szefem wydawnictwa Znak. W 1978 r. podpisał deklarację Towarzystwa Kursów Naukowych, w 1990 r. został prezydentem Krakowa. Jego pradziadkiem po mieczu był malarz Henryk Rodakowski, dziadkiem po kądzieli – pionier ochrony przyrody Jan Gwalbert Pawlikowski; może dlatego najważniejszą swoją książkę, „Góry niewzruszone”, poświęcił związkom sztuki i natury. Człowiek wielkiej mądrości, prawości i zdecydowanego sądu, ale też poczucia humoru: zdawał się przewiercać wzrokiem rozmówcę, ale w oczach krył się uśmiech. Zmarł w 2012 r., jego grób znajduje się w Laskach. ©℗