Niewdzięczność
Klęska w konkursie lotów narciarskich, sarkastyczne, zjadliwe komentarze, niesympatyczne ponoć reakcje części kibiców.
Myślę o wszystkich chwilach radości, uniesień, prawdziwych wzruszeń, które dawał nam Adam Małysz przez kilka długich, wyczerpujących siły sezonów.
Myślę o spadkach formy i odejściach Simona Ammana, Schmidta czy Hannawalda, które wydawały się nam zupełnie naturalne i zrozumiałe, zwłaszcza w tej dyscyplinie sportu.
Myślę też o niewdzięczności, która jest paskudną cechą ludzkiego charakteru...
Czas
Zadzwoniła młoda dziewczyna z życzeniami noworocznymi i spytała, co słychać.
"Cóż - odpowiedziałam. - Jestem starsza o rok".
"Ja też - ona na to. - Dla wszystkich czas biegnie tak samo".
"Oj, miła moja - pomyślałam. - Jak ty nic nie wiesz...".
Czas nigdy nie biegnie równomiernie. Dziecko roczne i dwuletnie to dwa osobne światy. Potem różnica stopniowo zanika. Czterdziesto- i czterdziestopięciolatek to niemal to samo. W starości czas znów wyprawia przedziwne harce, galopuje albo nagle ogromnieje i zwalnia. Kilka miesięcy może człowieka zmienić, odbarwić, pochylić ku ziemi.
To zresztą nie dotyczy wyłącznie wieku. Godzina bólu może być dłuższa niż rok. Za to minuta radości, zwielokrotniona przez wspomnienia, rozciąga się jak guma i trwa, trwa, trwa...
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 05/2006
