Powrót

Odejść od świata - zanurzyć się w Bogu

a potem znowu być tutaj z powrotem

aby powiedzieć - Już widzę odwrotnie

jak jedno pióro wilgi zgubione w Afryce

jak kasztan co spada i puka do grobu

chłopcu, co chrząszcza odnalazł martwego

co miął na krótko dwa wąsy zuchwałe

szepnąć - Patrz dojrzał do dalszej podróży

Świętą Agatę budzi na dobranoc

Wszystko umiera co jest nieśmiertelne

ludzie rośliny zwierzęta skazane

deszcz błazen co zlał się na zegar słoneczny

smutna wierność na zawsze ale nie na co dzień

Odejść od świata - zanurzyć się w Bogu

i znowu potem powrócić na ziemię

uścisnąć małpę i ostre kamienie

żółwie bo idą najwolniej do ślubu

Wszystko co przyszło z Niewidzialnej Ręki

widzieć kobietę co biega po dworcu

czeka na tego który nie przyjechał

płacze i nie wie że tak się stać miało

Bo miłość starsza od nas i większa niż szczęście

Bocian na gnieździe otwartym obraca się w słońcu

by stale swym cieniem pisklęta zasłonić

mądrość też starsza od nas - więc czemu się boisz

Kto wrócił stamtąd - nie pyta dlaczego.