Dykasteria Nauki Wiary wydała obszerną notę doktrynalną zatytułowaną „Una caro” („Jedno ciało”), będącą pochwałą monogamii. Spodziewano się dokumentu, który rozstrzygałby niektóre trudne problemy związane z poligamią – oczekiwali tego zwłaszcza biskupi krajów afrykańskich.
Monogamia jako ideał i przemilczane dramaty Afryki
Czekano np. na zmianę prawa kanonicznego, które obecnie pozwala mężczyźnie żyjącemu w związku poligamicznym przy przyjmowaniu chrztu podjąć decyzję, z którą żoną zostanie, co w praktyce kończy się wyborem młodszej. Tymczasem w wielu tradycjach afrykańskich małżeństwo z pierwszą żoną ma wyjątkowy, wręcz sakralnych charakter. Te tradycje – bliskie myśleniu monogamicznemu – są zatem deptane.
Kard. Victor Manuel Fernández, prefekt dykasterii, pytany, dlaczego ten problem został w dokumencie zepchnięty do przypisu, przyznał, że zależało mu na ukazaniu bogactwa monogamii, która sama w sobie ma wielką wartość. Choć przypadki, nawet drastyczne, gdy kobiety porzucane przez przyjmujących chrzest mężów w biednych krajach subsaharyjskich umierały z pragnienia czy udaru słonecznego, są mu znane.
Zarzut teoretyzowania zamiast zajmowania się realnymi problemami jest zatem uzasadniony. Czy z tego „teoretyzowania” przynajmniej coś ciekawego wynikło?
Kościół o seksualności: przyjemność i jedność są wartością
„Una caro” jest pierwszym dokumentem Magisterium Kościoła, który główną uwagę kieruje na jednoczący aspekt seksualności – pozostałe ważne cele: prokreacyjny i utrzymujący nierozerwalność małżeństwa, jak zauważa nota, mają już bogatą literaturę doktrynalną. W dokumencie znajdziemy więc passusy o znaczeniu przyjemności i rozkoszy seksualnej dla jedności małżeńskiej. Trudno będzie teraz oskarżać Kościół o purytanizm w tej tematyce.
Ale najciekawsze jest to, że wskazanie samoistnej wartości jednoczącego aspektu seksualności dla budowania miłosnej relacji dwojga osób otwiera przestrzeń dla ewentualnej przyszłej teologii związków homoseksualnych. Choć zapewne nie było to świadomym zamiarem autorów dokumentu.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru Nr 49/2025
