Metafizyka zmartwychwstania

To było tydzień przed śmiercią arcybiskupa Życińskiego. Zaprosił mnie do siebie na obiad. Poprosił, bym pomyślał nad hasłem czwartego Kongresu Kultury Chrześcijańskiej, który miał się odbyć za dwa lata. Te z dwóch ostatnich lat, które wymyśliłem, bardzo mu się podobały. Powiedział, że wyjeżdża na krótko i porozmawiamy o moich propozycjach po jego powrocie. Kiedy kończyliśmy już obiad, zapytał nagle: „Którą książkę wyróżniłbyś Nagrodą im. Księdza Józefa ­Tischnera?”. I pokazał mi listę nominowanych. Wskazałem na „Metafizykę śmierci” Ireneusza Ziemińskiego. Powiedział, że jej nie zna i poprosił od razu swojego sekretarza, ks. Tomasza Adamczyka, by mu ją przyniósł. „Przeczytam” – powiedział, wychodząc. Trzymał książkę w jednej ręce, drugą kiwnął mi na pożegnanie. „Przydałby się drugi tom. Może »Metafizyka Zmartwychwstania«?” – powiedziałem. „Tak, tylko kto ją napisze?” – odpowiedział. I wyszedł. To było nasze ostatnie spotkanie.

Wysłuchała Anna Goc

Ks. prof. ALFRED MAREK WIERZBICKI jest dyrektorem Instytutu Jana Pawła II KUL; członkiem Komitetu Dialogu z Judaizmem Konferencji Episkopatu Polski.