Reklama

Język Prezydenta

Język Prezydenta

23.01.2006
Czyta się kilka minut
Z okazji dwusetnej rocznicy rozpoczęcia edycji słownika Samuela Bogumiła Lindego - pierwszego słownika języka polskiego - Senat RP ogłosił rok 2006 Rokiem Języka Polskiego. Celem obchodów ma być m.in. propagowanie dobrej polszczyzny oraz kultury języka. Mam nadzieję, że przyłączy się do nich także Prezydent Lech Kaczyński, eliminując z wypowiedzi rażące błędy językowe. Są to błędy wprawdzie dość popularne - moi uczniowie, gimnazjaliści, nawet recytując "Stepy Akermańskie" Adama Mickiewicza mówią: "Wpłynęłem na suchego przestwór oceanu..." - jednakże Prezydentowi, i to z tytułem profesorskim, nie przystoi mówić: "objęłem stanowisko", "wzięłem udział" itd. (zamiast "objąłem", "wziąłem").
Z

Z zażenowaniem słuchałam także przechwałek Prezydenta, że zwykł wygła­szać przemówienia bez kartki. Przypomniało mi to podobną sytuację podczas pierw­szej wizyty Lecha Wałęsy u Papieża w 1981 r. Wtedy Jan Paweł II odpowie­dział żartobliwie, że On jednak z kartki... Improwizowane przemówienia Prezydenta Kaczyńskiego są trudne w odbiorze: buduje skomplikowane składniowo, pokrętne okresy zdaniowe, robi nieuzasadnione składniowo pauzy na namysł, co dodatkowo utrudnia odbiór. Jego język jest ubogi, pełen powtórzeń. Podczas "śniadaniowych" rozmów w niedzielne przedpołudnie, prowadzonych w Radiu Zet przez panią Monikę Olejnik, Pan Kaczyński irytował też brakiem poczucia humoru, elastyczności, nieumiejętnością trafnej i szybkiej riposty. Popadał w okropną manierę wygłaszania oracji, a przy tym mlaskał, ciamkał, posapywał, pokasływał i niestarannie artykułował głoski, i to tak dalece, że wielekroć dopiero z kontekstu można było odgadnąć, jaki wyraz przed chwilą wypowiedział. Orędzie inauguracyjne Pana Prezydenta także było pod tym względem rozcza­rowujące. Nie tylko z uwagi na niestaranną artykulację. Brak w nim było jakiegoś szerszego odwołania się do tradycji i historii Polski.

Liczę, że Kancelaria Prezydenta dołoży starań, by wystąpienia Prezydenta Kaczyńskiego cechowała większa dbałość o polszczyznę. Tego, wobec naszego wspólnego dobra, jakim jest język, mamy prawo oczekiwać.

ANNA ORYŃSKA (Wrocław)

Ten materiał jest bezpłatny, bo Fundacja Tygodnika Powszechnego troszczy się o promowanie czytelnictwa i niezależnych mediów. Wspierając ją, pomagasz zapewnić "Tygodnikowi" suwerenność, warunek rzetelnego i niezależnego dziennikarstwa. Przekaż swój datek:

Dodaj komentarz

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum

Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Zaloguj się albo zarejestruj aby dodać komentarz

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]