To ważne zadanie, ale chyba nie najpilniejsze – Kościół dysponuje już przepisami w tej dziedzinie (np. kodeks prawa kanonicznego). Skoro głównym zadaniem Komisji jest monitorowanie tego, co jeszcze w ochronie nieletnich niedomaga, warto zająć się np. reformą prawa kanonicznego w taki sposób, aby wzmocnić uprawnienia pokrzywdzonego na etapie dochodzenia wstępnego i w toku samego procesu. Niestety na razie pokrzywdzony nie ma żadnych uprawnień w dochodzeniu wstępnym, a w praktyce, gdy sprawa zostaje umorzona, nie jest nawet o tym informowany. Ofierze nie przysługuje możliwość wglądu do akt, nie może także zaskarżyć decyzji o umorzeniu postępowania. Warto też pomyśleć o nadaniu pokrzywdzonemu statusu strony w kościelnym procesie karnym: dotychczas funkcjonuje uregulowanie, iż taki status można otrzymać, jeśli sąd kościelny wyrazi na to zgodę. W państwowych systemach prawnych po złożeniu wniosku we właściwym terminie sąd nie ma prawa odmówić takiego statusu. To wszystko są standardy nowoczesnych systemów prawnych. Jest więc co reformować.
©
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 08/2015
