ZOBACZYĆ WARTO

L`Arpeggiata

Koncert, reż. Olivier Simonnet, Francja 2012, mezzo, sobota 5 I, 15.05

Zespół kierowany przez Christinę Pluhar w paryskiej Salle Gaveau wykonuje muzykę z płyty „Los Pájaros perdidos”. Podczas koncertu usłyszymy brzmienia barokowe i folkowe, głównie z Paragwaju, Chile, Wenezueli i Argentyny, w tym utwory Astora Piazzolli, Ariela Ramíreza, Adeli Gleijer, Hilde Herrery, Ariela Rota, Hernána Figueroa Reyesa czy Antonia Solera.

Rzeź

Komediodramat, reż. Roman Polański, Francja/Niemcy/Hiszpania/Polska 2011, Canal+, sobota 5 I, 20.00, Canal+ Film, 22.55

Sztuka „Bóg mordu” Yasminy Rezy została przełożona na język kina z zachowaniem swego teatralnego charakteru. Mamy więc jedność czasu, miejsca i akcji, mamy scenariusz dla czterech aktorów (Jodie Foster, Kate Winslet, John C. Reilly, Christoph Waltz), a także znakomite pojedynki słowne, w których spotkanie czwórki nowojorskich rodziców zamienia się w teatr kompleksów, manipulacji i przemocy.

Byłem synem Saddama Husajna

Dokumentalny, reż. David Bartlett, Wielka Brytania 2012, TVP1, poniedziałek 7 I, 21.35

Ta historia doczekała się już nawet filmu fabularnego pt. „Sobowtór diabła” (2011) Lee Tamahoriego. Przed nami wersja dokumentalna opowieści o Latifie Yahii, weteranie wojny irańsko-irackiej, który ze względu na niezwykłe podobieństwo do Udaja Husajna został zmuszony, by zostać dublerem najstarszego syna dyktatora.

Po prostu

Publicystyka, Polska 2013, TVP 1, wtorek 8 I, 20.20

Nowy program Tomasza Sekielskiego poświęcony ma być kwestiom społeczno-politycznym. Twórcy zapowiadają, że w reporterskiej formule programu znajdą się rozmowy z osobami znanymi, choć dotychczas nieskorymi do publicznych wystąpień, i z ludźmi nieznanymi, reprezentującymi ciekawe poglądy.

Niech żyją antypody!

Dokumentalny, reż. Wiktor Kossakowski, Niemcy/Holandia/Argentyna/Chile 2011, Planete, piątek 11 I, 20.45

Rosyjski dokumentalista przekopuje się przez środek Ziemi, by zobaczyć, co się znajduje na antypodach miejsca, w którym właśnie jesteśmy. To oczywiście metafora: Kossakowski z pomocą kamery przekracza granice wyobraźni i praw fizyki, pokazując pary miejsc leżących dokładnie na przeciwległych krańcach naszej planety: Argentynę i Chiny, Hiszpanię i Nową Zelandię, Hawaje i Botswanę, Rosję i Chile.