Reklama

Stała matka Saharyjka

Stała matka Saharyjka

17.04.2017
Czyta się kilka minut
Mohamed Lamín Haidala uważał się za Saharyjczyka: obywatela kraju, którego oficjalnie nie ma. W jego historii odbijają się losy narodu uparcie usiłującego dowieść swojego istnienia.
Takbar Haddi przed Delegaturą Rządu Hiszpanii w Las Palmas ze zdjęciem pobitego syna. Wiosna 2017 r. Fot. Katarzyna Zając
P

Pierwszy raz zobaczyłam Takbar Haddi, jak stała między dużymi zdjęciami swego syna Haidali pod budynkiem Delegatury Rządu Hiszpanii w Las Palmas. Miała na sobie długą żółtą melhfę, tradycyjny strój noszony przez Saharyjki. Na zdjęciach syna widać było siniaki i podrapania, krew na szyi. Był bardzo podobny do matki. Zdjęcia zrobiono w dniu, gdy Marokańczycy pobili go na ulicy w Al-Ujun, stolicy Sahary Zachodniej.

Obok zdjęć Takbar rozwiesiła prześcieradło z napisem: „Gdzie jest ciało mojego syna Haidali?”. Nad nim przyczepiła flagę Frontu Polisario – organizacji walczącej o niepodległość Sahary Zachodniej od Maroka.

Takbar przychodzi tu prawie codziennie od końca lipca 2015 r. Stoi tak, protestując, zwykle od dziesiątej rano do zachodu słońca.

Mówi, że będzie to robić do śmierci.

Chyba że odzyska ciało syna.

Zróbcie mi zdjęcie

...
14583

Dodaj komentarz

Chcesz czytać więcej?

Wykup dostęp »

Załóż bezpłatne konto i zaloguj się, a będziesz mógł za darmo czytać 6 tekstów miesięcznie! 

Wybierz dogodną opcję dostępu płatnego – abonament miesięczny, roczny lub płatność za pojedynczy artykuł.

Tygodnik Powszechny - weź, czytaj!

Więcej informacji: najczęściej zadawane pytania »

Usługodawca nie ponosi odpowiedzialności za treści zamieszczane przez Użytkowników w ramach komentarzy do Materiałów udostępnianych przez Usługodawcę.

Zapoznaj się z Regułami forum
Jeśli widzisz komentarz naruszający prawo lub dobre obyczaje, zgłoś go klikając w link "Zgłoś naruszenie" pod komentarzem.

Podobne teksty

Wojciech Pięciak, Teresa Stylińska, Marek Cichy
Wojciech Bartuzi, Krzysztof Strachota, Anna Łabuszewska
Wojciech Lubowiecki, Joachim Trenkner, Olaf Osica

© Wszelkie prawa w tym prawa autorów i wydawcy zastrzeżone. Jakiekolwiek dalsze rozpowszechnianie artykułów i innych części czasopisma bez zgody wydawcy zabronione [nota wydawnicza]. Jeśli na końcu artykułu znajduje się znak ℗, wówczas istnieje możliwość przedruku po zakupieniu licencji od Wydawcy [kontakt z Wydawcą]