Słowo wstępne

Naszą dumą i ogromną satysfakcją są nowo powstające biblioteki, tytuł Światowej Stolicy Książki czy światowy kongres bibliotekarzy, który odbył się latem ubiegłego roku. To wszystko nie byłoby możliwe, gdyby nie szczególne uzależnienie wrocławian od czytania, ale też specjalna atencja, jaką otaczani są tu pisarze i poeci. My, wrocławianie, wierzymy, że świat byłby lepszy, gdyby rządzili nim poeci. Dlatego tak ważna jest dla nas Nagroda „Silesius”. Nagroda ta od pierwszego momentu jest naszą dumą. Na kilka dni zjeżdżają do Wrocławia najwybitniejsi poeci i toczą rozmowy o literaturze, w których wszyscy możemy uczestniczyć. Przyjeżdżają też ci początkujący, z których wielu już niedługo stanie się wybitnymi. Jeżeli, w najmniejszy choć sposób, potrafimy im w tym pomóc, to znaczy, że dobrze wykonujemy nasz obowiązek.

Poeci to zazwyczaj ludzie cisi, skromni. Tomików ich wierszy nie publikuje się w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy. Ale znaczenia ich pracy, talentu i siły cichego głosu nie sposób przecenić. Pokazują nam piękne i brzydkie strony życia, nie dają spokojnie drzemać w fotelu, budzą sumienia. A czasem też każą się zatrzymać, popatrzeć dokoła, dostrzec piękno, przypomnieć sobie, że jest jeszcze miłość i dobro na świecie.

Zapraszam Państwa do Wrocławia, zapraszam na święto poezji, na rozdanie Nagród „Silesiusa”. I mam dla nas wszystkich dobrą radę: słuchajmy poetów, od tego stajemy się lepsi.