Praktyka 12: odpowiedzialność bez obwiniania się. Szlaki duchowości powszechnej – szkoła medytacji

„Duch jest pierwotny wobec rzeczy, on je wypełnia, nimi włada; jeśli kto z duchem zepsuty cokolwiek mówi albo czyni, za tym podąża cierpienie, jak idzie ślad za kołem wozu. Duch jest pierwotny wobec rzeczy, on je wypełnia, nimi włada; jeśli kto z duchem czystym cokolwiek mówi albo czyni, za tym w ślad idzie szczęście, nie odstępując go jak cień”.
Dhammapada I, 1

„Do każdej popełnionej przeze mnie niegodziwości, O! Przewodnicy wskazujący drogę!
Ja, zbrukany przewinieniem niejednym, do wszystkiego się teraz przyznaję”.
Śantidewa, Droga ku Przebudzeniu

Piotr Sikora, filozof, publicysta „Tygodnika” i nauczyciel medytacji zaprasza do wspólnego poznawania tekstów chrześcijaństwa i buddyzmu oraz innych tradycji, i do wspólnych praktyk duchowych. Zobacz, jak elementy mądrości zawarte w tych tradycjach mogą się wzajemnie uzupełniać. 

Jak zacząć medytować?

Wystarczy kilka minut czasu i w miarę spokojne miejsce. „Usiądź wygodnie, ale też w taki sposób, żeby Twoje ciało nie przeszkadzało czujności umysłu, albo nawet ją wspierało. Dla mnie taką postawą jest po prostu siedzenie z wyprostowanym kręgosłupem” – radzi Piotr Sikora. Nauczyciel medytacji zaczyna od wprowadzenia, w którym rozważa cytat będący inspiracją odcinka. Później od dźwięku gongu zaczyna się praktyka, podczas której słyszymy sugestie tego, co można w jej trakcie robić. „Ale czujcie się wolni, aby iść za moimi sugestiami lub praktykować w swój własny sposób” – zachęca Piotr Sikora. – Podobnie, gdy zabrzmi drugi gong, który będzie znakiem końca praktyki, też czujcie się wolni, żeby wrócić do swoich zajęć lub popraktykować jeszcze dalej”.

Produkcja: Michał Kuźmiński

Muzyka: Michał Woźniak

Fotografia: Grażyna Makara