Film Pernille Rose Gr?nkj?r, nagrodzony na warszawskim Planete DocReview czy na prestiżowym festiwalu dokumentu IDFA w Amsterdamie, jawi się zrazu jako konfrontacja temperamentów i różnych filozofii życia. Siostry, z dziarską Amwrozją na czele, reprezentują niezłomną religijność, ale też nieco despotyczne podejście do świata, który chcą urabiać na własną modłę. Konflikty zaczynają się już na poziomie przyziemnym, kiedy zakonnice biorą się ochoczo do porządkowania zamku i przystosowują go do reguł życia monastycznego. Dziwactwa pana Viga, pomieszane z jego osobliwą religijną nonszalancją, zaczynają wchodzić w konflikt z żarliwą konsekwencją pobożnych Rosjanek.
Zrealizowany z niezwykłym pietyzmem duński film w wielu momentach może budzić pytania o granice kina dokumentalnego, o granice reżyserskiej ingerencji w filmowane zdarzenia, nie mówiąc już o wpływaniu na sposób myślenia bohaterów, również o sobie nawzajem. Nie jest jednak, na szczęście, obarczony wyraźną tezą, organizującą cały filmowy materiał. Nakręcony na przestrzeni kilku lat, film nie poprzestaje na pokazaniu obcości dwóch światów, które połączyła wspólna, choć różnie pojęta misja. "Klasztor" niepostrzeżenie dla nas zmienia się w subtelną przypowieść o budowaniu duchowej bliskości, która tworzy się nie tylko ponad mentalnymi podziałami, ale także ponad granicami życia i śmierci.
KLASZTOR. PAN VIG I ZAKONNICA - scen., reż. i zdj.: Pernille Rose Gr?nkj?r. Prod.: Dania 2006. Dystryb.: Against Gravity. W kinach od 16 listopada 2007 r.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
Artykuł pochodzi z numeru TP 46/2007
