Kościelny partyzant, czyli kim był biskup Felix Maria Davídek

Felix Maria Davídek był jednym z najbardziej aktywnych biskupów Kościoła podziemnego w czasach panowania reżimu komunistycznego w Czechosłowacji. Urodził się w Chrlicach w 1921 r. Był niezwykle utalentowany – zdobył tytuł doktora filozofii, studiował też pedagogikę, medycynę (z myślą o misjach) i ekonomię, interesował się cybernetyką. 

Znał angielski, niemiecki i hiszpański. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1945 r. Za działalność duszpasterską został w 1950 r. aresztowany. W więzieniu spędził 14 lat. Już wtedy stała się dla niego niezwykle ważna możliwość sprawowania sakramentów w każdych warunkach (mszę odprawiał, leżąc w nocy na pryczy, z okruchów chleba i sfermentowanych rodzynek wydłubanych z ciasta).

Były więzień, potajemnie wyświęcony na biskupa

Po wyjściu z więzienia zaczął tworzyć podziemne struktury kościelne, równoległe do kolaborującego oficjalnego Kościoła katolickiego. W 1967 r. został potajemnie wyświęcony na biskupa. Od tej pory sam udzielał święceń kapłańskich i konsekrował nowych biskupów. Ponieważ z uwagi na bezpieczeństwo nie prowadzono wówczas archiwów, dokładna liczba osób, którym udzielono potajemnie sakramentów, jest trudna do ustalenia.

Szacuje się, że Davídek wyświęcił kilkunastu biskupów i około 70 księży, w tym mężczyzn żonatych oraz trzy kobiety (znane jest nazwisko tylko jednej z nich – Ludmily Javorovej). Biskup Davídek zmarł podczas operacji serca w 1988 r., nie doczekawszy transformacji ustrojowej.

Biskup Davídek: po latach Watykan nadal ma z nim problem

Po aksamitnej rewolucji spuścizna po bp. Davídku stała się dla Watykanu kłopotliwa. Wyświęcani potajemnie mężczyźni celibatariusze byli ponownie warunkowo konsekrowani. Żonatym księżom proponowano przejście do Kościoła greckokatolickiego. 

Święceń kobiet nie tylko nie uznano, ale próbowano wymusić milczenie na ten temat. Część z podziemnych kapłanów nie zgodziła się na takie warunki i do dziś działa w kościelnych strukturach równoległych.