Co na to biskupi?

W “Gazecie Wyborczej" z 28 listopada przeczytałem: “Papież wyraźnie skrytykował upolitycznienie mediów katolickich w Polsce, mówiąc, że powinny zachować polityczną neutralność i skupiać się raczej na »zbliżaniu wiernych do Kościoła«". “Nasz Dziennik" z tego samego dnia podaje informację o niedzielnym wystąpieniu Benedykta XVI przed polskimi biskupami z adnotacją: “Pełny tekst papieskiego przemówienia wydrukujemy w jutrzejszym numerze. Serdecznie polecamy!". “Pełny tekst" odnośnego zwrotu nie zawiera, mając wyraźne cechy pobieżnego omówienia w stylu “między innymi" (“Następnie Benedykt XVI podkreślił...", “Wśród zjawisk pozytywnych Ojciec Święty wymienił..."). To kontynuacja linii wybiórczego traktowania nauczania papieskiego, z cenzurowaniem tych jego fragmentów, które wchodzą w sprzeczność z wersją katolicyzmu politycznego, jaki uprawia formacja o. Tadeusza Rydzyka. Identycznie było za poprzednika Benedykta XVI: ostentacyjna czołobitność wobec “naszego ukochanego Ojca Świętego" i bezustanne panegiryki na cześć “największego autorytetu moralnego" łączyły się z równie ostentacyjnym ignorowaniem tego, co było niezgodne z aktualną koniunkturą torunian. Oto jeden z niezliczonych przykładów: prowadzona przez nich kampania przeciwko Czesławowi Miłoszowi nie mogła być zakłócona podaną przez “polskojęzyczne media" informacją, że Jan Paweł II przesłał telegram kondolencyjny po śmierci poety.