Teatr Zagłębia stawia na lokalne historie

„Tu był las, nie było niczego” – tymi słowami rozpoczynają swoją opowieść bohaterowie nowego spektaklu Teatru Zagłębia. Pytania, które się w nim pojawiają, skłaniają do refleksji, czym było owo „nic” w naszym regionie.

„Czym było »nic« i czym skusiło bogatych mieszkańców Saksonii? Czym jest »życie za swoje« w rozumieniu charyzmatycznych postaci, które zamieszkiwały Sosnowiec lub były z miastem związane: Fanny Lamprecht, braci Schoen, Beli Szwarc, Alicji Dorabialskiej, Frumki Płotnickiej, Tacjanny Wysockiej czy zespołu piłkarskiego Czarnych Sosnowiec? Jak w kalejdoskopie stają przed nami, aby za sprawą biografii opowiedzieć o kawałku historii miasta i jego okolic” – wyjaśnia Weronika Murek, nagradzana pisarka i dramaturżka, autorka tekstu.

W jej „Historii Sosnowca”, wyreżyserowanej przez Katarzynę Szyngierę, widzowie zobaczą walkę o swoje miejsce w świecie i próbę wyjścia poza ograniczenia narzucone przez konwenanse. Twórczynie spektaklu czerpały inspiracje z warsztatów z lokalną społecznością, źródeł dokumentalnych oraz osobistych rozmów z mieszkańcami, co pozwoliło na odnowienie nie tylko pamięci o konkretnej postaci, ale i starych, lecz wciąż żywych miejscach, takich jak Huta Katarzyna czy legendarne Zakłady Dziewiarskie Wanda.

Teatr Zagłębia uzyskał na realizację tego unikalnego przedsięwzięcia dofinansowanie z Funduszu Promocji Kultury ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

***

Bohaterem kolejnego nowego spektaklu w repertuarze Teatru Zagłębia będzie Władysław Szpilman. Przedstawienie, luźno oparte na życiorysie urodzonego w Sosnowcu kompozytora, nie będzie jednak typową biografią ani lekcją historii. Twórcy pragną wprowadzić widzów w głębokie, emocjonalne doświadczenie związane z ukrywaniem się, którego Szpilman doświadczył w czasie II wojny światowej.

Zagadnienie staje się szczególnie aktualne, gdy zastanowimy się, co oznacza „ukrywanie się” w warunkach pokoju. Współczesny świat skazuje nas często na izolację, zarówno w wymiarze fizycznym, jak i psychicznym. Mniej lub bardziej świadomie wybieramy zamknięcie w domach bądź w kręgach własnych myśli i emocji, co może prowadzić do uczucia osamotnienia.

Mimo poruszanych egzystencjalnych tematów, spektakl nie będzie pozbawiony charakterystycznego dla Tomaszewskiego poczucia humoru. Dzięki niemu przedstawienie nie będzie trudnym i jednowymiarowym przeżyciem, ale barwną i optymistyczną w wymowie opowieścią, będącą hołdem dla życia. Szpilman zostanie przedstawiony jako artysta światowego formatu, czego my, rodacy, nie zawsze jesteśmy ­świadomi.

Dramaturgia przedstawienia oparta zostanie na wybranych piosenkach Szpilmana, stanowiących klucz do fragmentów jego biografii. Kompozycje nie tylko będą wprowadzać widzów w nastrój epoki, ale oddadzą emocje towarzyszące bohaterowi.

Spektakl ma szansę stać się nie tylko hołdem dla twórczości Szpilmana, ale również refleksją nad strachem i odwagą, które nieustannie towarzyszą życiu.

***

Na koniec sezonu Teatr Zagłębia planuje wystawienie „Ziemi obiecanej” na podstawie powieści Władysława Reymonta. Choć nie chcemy jeszcze zdradzać szczegółów, jesteśmy pewni, że nie zabraknie mocnych akcentów związanych z historią regionu. Będzie można zobaczyć, jak industrializacja wpływa na relacje międzyludzkie oraz sposób myślenia i działania głównych bohaterów. Historia, która na kartach powieści Reymonta toczy się w Łodzi, mogłaby równie dobrze rozgrywać się w Zagłębiu Dąbrowskim, które, bliźniaczo podobne, równolegle z Łodzią stawiało pierwsze kroki na drodze przemysłowego rozwoju Polski.

Inscenizacja „Ziemi obiecanej” w Zagłębiu Dąbrowskim ma na celu nie tylko rekonstrukcję historyczną, ale także refleksję nad aktualnymi problemami społecznymi. W dobie rosnącej globalizacji i przemian technologicznych historia naszych bohaterów staje się uniwersalnym przesłaniem o dążeniu do spełnienia marzeń, ale także o odpowiedzialności za innych.

Zaproszenie do tego teatralnego doświadczenia będzie więc nie tylko wejściem do świata literackiego. Poprzez pryzmat „Ziemi obiecanej” w Zagłębiu Dąbrowskim widzowie będą mieli okazję na nowo odkryć wartość współczucia, solidarności i wytrwałości w dążeniu do celu.

Reżyserii podejmie się Maja Kleczewska, wybitna polska reżyserka, znana m.in. z głośnych inscenizacji „Dziadów” i „Wesela” w Teatrze Słowackiego w Krakowie.