Rodzina

Telefon nie przestawał dzwonić. Właściciel mieszkania, facet od mebli, zdaje się, że nie zapłacili państwo drugiej raty. To jakaś pomyłka, jutro, jutro z samego rana. Dzień dobry, przyszliśmy po pralkę, nie ma sprawy, wrócimy później, jak skończy wirować. Wszystkim szło źle, wszyscy mieli nie najlepszy moment. María Angeles chce kupić kanapę, teraz nie mogę, wiesz, raty za samochód, ale przyślij do mnie maluchy na kolację. Ciotka Flora przynosiła nam jedzenie, mięso w pomidorach, fasolka, resztki soczewicy. Zostawiała pełne słoiki i zabierała puste, unikając naszej obecności, jak unika się zakażenia.


Tłum. MARCIN KUREK


PABLO GARCÍA CASADO (ur. 1972), z zawodu prawnik, jest dyrektorem Filmoteki Andaluzyjskiej. Odwołuje się do mniej znanych tradycji rodzinnych, a także znacznie częściej niż poprzednicy do poetów anglosaskich, francuskich czy polskich. Autor trzech książek: „Las afueras” (1997, nagroda Premio Ojo Crítico de Poesía), „El mapa de América” (2001) oraz „Dinero” (2007, wyd. polskie „Pieniądze”, 2011, tłum. Marcin Kurek). W 2012 r. nominowany do gdańskiej nagrody Europejski Poeta Wolności. Mieszka w Kordobie.


„Zakładam, że opowiedzenie jakiejś historii w sposób jak najbardziej obiektywny, bez żadnych »dodatków poetyckich«, samo z siebie może być emocjonujące. Na przykład notatka prasowa. Emocja, tak jak ją rozumiem, nie polega na wyborze brutalnego tematu albo ozdobieniu go wieloma efektami, ale na przyjęciu określonego punktu widzenia” (P. G. Casado w rozmowie z M. Kurkiem).