Chrystus Arcykapłan

---ramka 316251|prawo|1---Kapłan to ten, kto na mocy ustanowienia pochodzącego z góry, od kogoś wyższego, ma prawo składać ofiary. Składane przez kapłana ofiary mają moc przebłagania za grzechy, oczyszczania i wyjednywania błogosławieństwa. Kapłaństwo starotestamentalne zostało ustanowione przez Mojżesza, a on moc kapłańską otrzymał bezpośrednio od Boga. Jest to zatem kapłaństwo Mojżeszowe.

Fakt, że adresaci Listu wierzyli w Chrystusa, nie oznacza przecież, że porzucili wiarę w Jahwe. Oni nadal wierzą w tego samego Boga, który dał Mojżeszowi moc ustanowienia ich dotychczasowego kapłaństwa. Dlatego chcą zrozumieć Jezusa w świetle Starego Testamentu, a przede wszystkim tradycji kapłańskich.

Autor Listu znakomicie obeznany z żydowskim kultem, przyjmuje ich perspektywę i sposób myślenia. Jezus jest więc przedstawiony jako najwyższy Arcykapłan. Jest On większy od Mojżesza, gdyż jest Synem Boga, a Mojżesz był tylko sługą. Tak samo dzieło Chrystusa jest większe od dzieła Mojżesza. Chrystus złożył w ofierze samego siebie, a tego nie uczynił ani Mojżesz, ani nikt z kapłanów Starego Testamentu. Tamte ofiary miały wartość chwilową, doczesną, natomiast ofiara Chrystusa ma wartość nieprzemijającą. Dlatego tamte musiały być powtarzane, a ta jest jedyna, raz na zawsze. To ona otwiera drogę do prawdziwego wypoczynku, do życia wiecznego. Ofiary Starego Testamentu były tylko obrazem, a gdy nadchodzi rzeczywistość, obraz przestaje być potrzebny i należy go usunąć. Analogia idzie dalej: o ile Chrystus jest wyższy od Mojżesza, o tyle kapłaństwo Chrystusowe jest wyższe od kapłaństwa starotestamentalnego.

Konkluzja jest jasna: kapłani świątynni, którzy uwierzyli w Chrystusa, porzucili obraz dla rzeczywistości, zapowiedź dla jej spełnienia. Autor Listu wzywa ich, aby przylgnęli do Chrystusa jako jedynego prawdziwego Arcykapłana.

---ramka 316250|strona|1---