Wiersze

Zostałem sobie jeszcze po tej mszy, widziałem,

jak zdejmują z ołtarza figurę z czerwoną

chorągiewką i Boga z obnażonym ciałem

na krzyżu otulonym stułą, ale ono

(to ciało) jakby wcale nie chciało ustąpić

z miejsca (z krzyża); ministrant ujął je niedbale

bez ceremonii; przecież właśnie wniebowstąpił,

tu Go nie ma: ta stuła mogłaby być szalem

przewleczonym przez wieszak, który tam, w zakrystii

stanie się krucyfiksem wiszącym na ścianie.

Sterczę dalej, charkocząc Chryste, Chryste, Chryste,

by mnie wtopiło w Ciebie to sprofanowanie.

Wozniesjenije

Julijce w Dniu Imienin

Wysokopienne sosny, wysokopienni

piękni czciciele powietrza, i maszty

ogołocone z żagli na morzu - ten nic

innego nie zwiastujący rytm; aż Ty

wynikasz z niego, z nieba, w które uderzył

piorun powrotny ich pionu - i Nagi

dajesz się widzieć w oknie wysmukłej wieży

Ciała - jak w całun - spowitego w żagiel.

Pobudka

Deszcze przechodzą. Przechadzają się.

Wbrew ustaleniom meteorologii.

Nad namiotami przesuwa się błogi

opar oddechów, które tutaj sen

zbiorowy zechciał wypuścić na ląd

między jeziorem a morzem przez szpary

niedopatrzone przez partaczy. Stary

Pasterz Snów przyszedł nie wiadomo skąd;

mamrocze, szepcze z deszczami i tym

niby śpiewaniem w niebo je zagania,

i Chłopczyk, który jest z nim, dosyć spania

krzyczy. Lecz śpiący nie ufają im.

Bogusław Kierc (ur.1943) jest poetą, aktorem, reżyserem, edytorem wierszy Rafała Wojaczka. Ostatnio ogłosił zbiór poezji "Plankton" (2007), wkrótce ukaże się jego książka "Rafał Wojaczek. Prawdziwe życie bohatera".