Rejs do Itaki

Spotkanie w Sali Mehofferowskiej Wydawnictwa Literackiego współorganizowało Wydawnictwo Archidiecezji Lubelskiej “Gaudium". Rozmowę z gościem poprowadzili karmelita o. Marian Zawada i Marek Zając.

Jak podkreślili gospodarze, “Odyseusz czy playboy?" to książka adresowana do pokolenia przełomu epok komunizmu i kapitalizmu. Zaskakuje już sam tytuł: metropolita lubelski przyznał, że pomysł zrodził się podczas naukowego kongresu w Salzburgu: “Okazało się wtedy, że uczestników łączył świat wspólnych wartości, chociaż pochodzili z Zambii i Polski, z Francji i Hongkongu" - tłumaczył abp Życiński. Odyseja pełni zatem rolę kulturowego kodu, który potrafią odszyfrować zarówno wierzący, jak i ateiści. Podróż do Itaki symbolizuje tęsknotę za wartościami uniwersalnymi. Odyseusz to człowiek-pielgrzym, a jego powrót do utraconej ojczyzny można odczytywać jako metaforę poszukiwania sensu w zglobalizowanym świecie.

Książka wskazuje na dylemat, przed którym stoi współczesna cywilizacja - symbolicznie przedstawiony przez dwóch bohaterów. Wierny wyznawanym wartościom i przyjętym zobowiązaniom Odyseusz przeciwstawiony jest playboyowi - bezsilnemu i zagubionemu Epikurowi, kierującemu się zasadą łatwego szczęścia i przyjemności. Paradoksalnie obie postawy nie są od siebie tak bardzo odległe: “W każdym z nas dokonuje się wybór. Nikt nie rodzi się playboyem, zawsze możemy wybrać drogę Odyseusza lub infantylizm - ostrzegał abp Życiński. - Zresztą nawet Odyseuszowi nie tak łatwo było opuścić nimfę Kalipso". Większość esejów skupia się na postawach wzorcowych, ponieważ - jak przyznał autor - ważniejsza jest tęsknota za pięknem.

Druga książka - wydane nakładem Gaudium “Okruchy słowa" - to zbiór miniatur dotyczących wybranych cytatów ze Starego i Nowego Testamentu, które od kilku lat ukazują się na łamach “TP". Celem “Okruchów" - podkreślił abp Życiński - jest dawanie nadziei w momentach pozornie przegranych.

Przesłaniem obu książek jest “wydobywanie pereł i naświetlanie piękna". To również lekcja podejmowania trudnych życiowych decyzji. Jako wzory do naśladowania autor wymienił ks. Józefa Tischnera czy Jana Nowaka Jeziorańskiego, którzy oparli się “śpiewowi współczesnych syren" i podobnie jak Odys wybrali podróż do Itaki.