Było to ukochane zdanie św. Augustyna.
Pisał o św. Janie: „Cóż większego, bracia, mógł powiedzieć? Choćby na kartach tego Listu nic więcej nie było powiedziane na chwałę miłości, choćby nic więcej nie było powiedziane o niej na wszystkich kartach Pisma Świętego, gdybyśmy tylko to jedno słyszeli od Ducha Świętego, iż „Bóg jest miłością”, już o nic więcej nie musielibyśmy pytać”. I dalej tak pisał: „Widzicie zatem, że działać przeciw miłości, znaczy działać przeciw Bogu. Niechaj nikt nie mówi: grzeszę przeciw człowiekowi, gdy nie kocham brata; a lekki jest grzech przeciw człowiekowi; tylko przeciw Bogu nie mogę grzeszyć. - Jak to? Czyż nie grzeszysz przeciw Bogu, gdy wykraczasz przeciw mi-
łości?”.Augustyn poświęcił cykl kazań Pierwszemu Listowi św. Jana i jego głównemu tematowi - właśnie miłości. W kazaniach tych nie usiłuje miłości zdefiniować. Wie, że miłość jest nieuchwytna. Nie jest tożsama z dobrymi czynami, bo „jeden człowiek, choć surowy, kieruje się miłością, drugi, pozornie delikatny, jest jednak niegodziwy”. Miłość mieszka głęboko w sercu człowieka, tak samo jak Bóg, bo przecież Bóg jest miłością, a - jak podkreślał Augustyn - aby spotkać Boga trzeba wejść w siebie. A więc to z głębi naszego serca płynie miłość bądź pycha i egoizm. Jednocześnie niełatwo jest rozpoznać, co w moich czynach jest miłością, a co tylko miłość udaje. Jednak takie stawianie sprawy może wpędzić w skrupulantyzm: człowiek będzie bał się zrobić cokolwiek, lękając się, że nie jest to jeszcze doskonałe, że to nie miłość, a tylko ukryty egoizm.
Takie skrupuły dopadły też jednego młodego pustelnika. Pewien brat mówił do abba Pojmena: „Jeżeli daję bratu trochę chleba albo cokolwiek, szatani robią ten uczynek nieczystym, podsuwając mi intencję przypodobania się ludziom”. Starzec mu odpowiedział: „Choćby to i było dla przypodobania się ludziom, my jednak dajmy bratu to, czego mu potrzeba”. I opowiedział mu taką przypowieść: „W pewnej gminie było dwóch rolników: jeden z nich obsiał pole i zebrał plon lichy i zanieczyszczony, drugi zaś zaniedbał siewu i nie zebrał zupełnie nic. Gdy głód nadejdzie, który z nich przeżyje?”. Brat odrzekł: „Ten, który zebrał plon mały i zanieczyszczony”. Starzec mu powiedział: „Tak i my siejmy to nasze drobne i nieczyste ziarno, aby w czasie głodu nie zginąć”.
Ks. Jan Słomka
CZYTANIA LITURGICZNE (25 V-1 VI)
VI NIEDZIELA WIELKANOCNA: Dz 10, 25-26. 34-35. 4448; Ps 98; 1 J 4, 7-10; J 15, 9-17;
PONIEDZIAŁEK: Dz 16, 11-15; Ps 149; J 15, 26 - 16, 4a; WTOREK: Dz 16, 22-34; Ps 138; J 16, 5-11;
ŚRODA: Dz 17, 15. 22 - 18, 1; Ps 148; J 16, 12-15;
CZWARTEK - UROCZYSTOŚĆ WNIEBOWSTĄPIENIA PAŃSKIEGO: Dz 1, 1-11; Ps 47; Ef 1, 17-23; Mk 16, 1520;
PIĄTEK: Dz 18, 9-18; Ps 47; J 16, 20-23a;
SOBOTA: So 3, 14-18; Iz 12, 2-6; Łk 1, 39-56;
VII NIEDZIELA WIELKANOCNA: Dz 1, 15-17. 20a. 20c-26; Ps 103; 1 J 4, 11-16; J 17, 11b-19.
„Tygodnik Powszechny” – jedyny polski tygodnik społeczno-kulturalny.
30 tys. Czytelniczek i Czytelników. Najlepsze Autorki i najlepsi Autorzy.
Wspólnota, która myśli samodzielnie.
