Gest czy spotkanie?

Wczytując się w zalecenia dotyczące przyjmowania Komunii na rękę: “Prawa ręka podtrzymuje lewą ułożona na kształt pateny lub żłóbka (...) następnie prawą ręką podnosimy Ciało Pańskie do ust..." zdałam sobie sprawę, że i tu może dojść do pewnych komplikacji. Otóż ja, zupełnie naturalnie podnoszę do ust Ciało Pańskie ręką lewą. Powód - jestem leworęczna i odruchowo używam podczas Komunii sprawniejszej ręki. Za granicą nikt nigdy nie zdziwił się z tego powodu, ale skoro w Polsce aż tak wielką wagę przywiązuje się właśnie do formy, może i to zostanie uznane za profanację lub chociażby nietakt podobny uczynieniu lewą ręką znaku krzyża? Przesadzam? A jednak lektura tekstu “Żeby się nie wyróżniać" bynajmniej mnie nie uspokoiła. Czytam bowiem: “A jeśli ułożenie dłoni nie przypomina łódeczki ani krzyża? Ks. Bartołd: - Nie podejmujemy dyskusji. Pytanie tylko, czy sens ma przyjmowanie Komunii w sposób odarty z symboliki". Nie neguję piękna zawartego w symbolice gestu, ale przecież nie ona jest tutaj najważniejsza, lecz przeżywanie doświadczenia spotkania i zjednoczenia z Chrystusem obecnym w Eucharystii. Forma czy symbolika mają być tylko pomocą w tym przeżywaniu (i oby nią były). Bo, w takim razie, czy ma sens przyjmowanie Komunii do ust w sposób odarty z symboliki? Mam wątpliwości, czy symbolika taka w ogóle istnieje.