Autor: Eustachy Rylski

Materiały autora

/ Fot. Sławomir Kamiński / AGENCJA GAZETA

Zawsze lubiłem przygody

Eustachy Rylski, Katarzyna Trzeciak
Eustachy Rylski: Egzystencjonalnej wojnie, którą toczę, nie przyświeca żadna idea. To tylko niezgoda. Ale często mówimy sobie, że nasz sprzeciw ma szansę…
Eustachy Rylski, Warszawa, wrzesień 2013 r. / Fot. Włodzimierz Wasyluk / REPORTER

Po pierwsze, nie kradnij

Eustachy Rylski, Arkadiusz Gruszczyński
Eustachy Rylski, pisarz: Twórczość bierze się z katorżniczej pracy, o której większość nie ma pojęcia. Podczas spotkań czytelnicy pytają: dlaczego artyści mają…
Eustachy Rylski w swoim domu, Warszawa, 2007 r. / Fot. Włodzimierz Wasyluk / REPORTER

Grzeszny zawód

Łukasz Saturczak, Eustachy Rylski
Eustachy Rylski, pisarz: Smutek, w przeciwieństwie do rozpaczy, bywa przyjemnością. Daje dystans, miarę rzeczy i spokój. Znajdujemy w nim ukojenie.

Akcent jest duszą

Eustachy Rylski
Eustachy Rylski, prozaik, dramaturg, scenarzysta: W publicznym języku polskim irytuje mnie w zasadzie tylko jedna rzecz. Za to bardzo. Chodzi o akcent - w…

Polska jazda

Eustachy Rylski
Każdego dnia mogę się stać drogową ofiarą lub drogowym katem. Ta świadomość uczy mnie pokory. Nie wybaczam tym, których tylko rozzuchwala - pisze Eustachy…
Eustachy Rylski /fot. Wojciech Grzędziński / Fotorzepa /

Pamięć genetyczna

Eustachy Rylski
Eustachy Rylski: Duszę ma niewielu, dlatego niewielu zostanie zbawionych. Fizyczne podobieństwo do człowieka, czy nawet fizyczna identyczność, nie przesądzają…
Rys. Mateusz Kaniewski /

Święte dni

Eustachy Rylski
Burżuj na skrzyżowaniu ulicNos przemarznięty w kołnierz wcisnąłSkuliwszy ogon, drżąc się tuliDo jego nóg parszywe psisko.

Szara Wilczyca

Eustachy Rylski
Ze wszystkich literackich bohaterów mego dzieciństwa i lat chłopięcych pozostały mi tylko zwierzęta. Lecz nie durny, nomen omen, Koziołek Matołek, nie lwy,…
Ilustracja Stanisława Topfera do powieści Jamesa Olivera Curwooda "Bari, syn Szarej Wilczycy" (1954) /

Szara Wilczyca

Eustachy Rylski
Ze wszystkich literackich bohaterów mego dzieciństwa ilat chłopięcych pozostały mi tylko zwierzęta. Lecz nie durny, nomen omen, Koziołek Matołek, nie lwy, osły…