Conrad na fali (5): Człowiek u zmierzchu antropocenu

W piątym odcinku podkastu „Conrad na fali” rozmawiamy o nowej wizji człowieka we współczesnej filozofii spod znaku zmierzchu antropocenu. Diagnozowana przez wielu filozofów i filozofek konieczność odejścia od wizji świata, w której to ludzie są miarą wszechrzeczy, wymusza przeformułowanie naszych relacji z innymi bytami. W tej koncepcji, pokrewnej wielu nurtom ekologii, nie ma już miejsca na naiwną wiarę w naprawę świata, przywrócenie mu dawnej, przyjaznej człowiekowi formy. Zamiast tego pojawia się postulat działania doraźnego, mierzenia się z nową rzeczywistością, w której katastrofa klimatyczna dzieje się na naszych oczach (o ile już się nie wydarzyła).

Na polskim gruncie problem opisał między innymi Andrzej Marzec, który był gościem Grzegorza Jankowicza w ramach cyklu „Natura przyszłości”.

Rozmowę można obejrzeć tu:

oraz na platformie PlayKrakow.com

My z kolei, wraz z doktorem Michałem Pospiszylem zastanowimy się, jakie konsekwencje filozoficzne, społeczne i polityczne wiążą się ze zmierzchem epoki człowieka.

Michał Pospiszyl jest filozofem i socjologiem historycznym, adiunktem w Instytucie Nauk Politycznych Polskiej Akademii Nauk oraz w 2020/21 visiting fellow w Instytucie Nauk o Człowieku (IWM) w Wiedniu, współpracuje także z Instytutem Kultury Polskiej UW i Biennale Warszawa. Jest autorem dwóch książek „Zatrzymać historię. Walter Benjamin i mniejszościowy materializm” (IBL 2016) i „Rozkład. Esej o związkach państwa i patogenów" (PWN 2021), a także współautorem (wraz z Katarzyną Czeczot) antologii „Romantyczny antykapitalizm” (IBL 2018). Aktualnie przygotowuje prace poświęconą historii środowiskowej wschodnioeuropejskich bagien i genealogii kryzysu ekologicznego w Polsce. Redaktor kwartalnika „Praktyka Teoretyczna”.